Σαν σήμερα, 11 Αυγούστου 2014: Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς αυτοκτονεί στα 63 του χρόνια – Ο κορυφαίος ηθοποιός που έκρυβε τον πόνο του μέσα από το χαμόγελο

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς μας έμαθε να γελάμε, να κλαίμε, να χαιρόμαστε με τη ζωή και να αντιμετωπίζουμε τα πάντα στη ζωή με αισιοδοξία. Ήταν ένα σπάνιο κράμα ηθοποιού, βραβευμένος, ταλαντούχος και πάνω από όλα με μία μεγάλη καρδιά που χωρούσε τους πάντες. Η μεγάλη αυτή καρδιά έκρυβε όμως σκοτεινούς συλλογισμούς και μυστικά που κουβαλούσε όλη του ζωή ο ηθοποιός. Ο Γουίλιαμς πολέμησε με την κατάθλιψη, τη μοναξιά και τα πάθη του όλη του τη ζωή. Πριν 11 χρόνια, στις 11 Αυγούστου 2014, το γέλιο του ηθοποιού σίγησε για πάντα, καθώς έβαλε τέλος στη ζωή του, βυθίζοντας σε θλίψη την οικογένειά του, αλλά και όλους τους θαυμαστές του που μεγάλωσαν με τις ταινίες του.

Τα πρώτα μοναχικά χρόνια

Ο Ρόμπιν Μακλόριν Γουίλιαμς (Robin McLaurin Williams) γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1951 στο Σικάγο. Όπως αφηγείται ο David Itzkoff στη βιογραφία του Robin Williams «Robin» και αναφέρεται από τη συγγραφέα κωμωδιών Merrill Markoe στην κριτική της για το βιβλίο, η μητέρα του θα παραδεχόταν αργότερα: «Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο μόνος ήταν ο Robin … [είχε] μερικά πολύ μοναχικά χρόνια. Νομίζεις ότι είσαι μια υπέροχη μητέρα, αλλά ίσως να μην είσαι». Φαίνεται ότι ο Ρόμπιν έβλεπε πράγματι τη μητέρα του ως πηγή έμπνευσης.

Ένα άρθρο του Rolling Stone αναφέρει ότι ο Robin το παραδέχεται. «Το πρώτο γέλιο είναι πάντα αυτό που σε κολλάει», τόνισε. «Για μένα, ήταν η μητέρα μου. Πάντα προσπαθούσα να την κάνω να γελάσει». Επίσης, δεν μπορεί κανείς να μην σκεφτεί ότι ίσως αυτή η παιδική ηλικία, στην οποία συχνά αναφέρεται ο Γουίλιαμς ως μια παιδική ηλικία με δύο κάπως απόντες γονείς, ήταν αυτή που τον ενέπνευσε να προσπαθήσει να γίνει ο καλύτερος πατέρας που μπορούσε όταν απέκτησε τα δικά του παιδιά.

Σύμφωνα με τη βιογραφία του Γουίλιαμς «Robin Williams: When the Laughter Stops», το αίσθημα της μοναξιάς που σκίαζε τα νεανικά χρόνια του Γουίλιαμς δεν περιοριζόταν στην οικογενειακή του ζωή. Ως ενήλικας, αναπολούσε επίσης τα σχολικά του χρόνια ως μια κάπως δυστυχισμένη εποχή, που τον έβρισκε να αντιμετωπίζει τον εκφοβισμό από τους συμμαθητές του.

«Πέρασα περίπου τρία χρόνια σε ένα σχολείο μόνο για αγόρια [κοντά στο Ντιτρόιτ]», αναφέρει ο Williams. «Ήταν σχεδόν σαν αυτό στο Dead Poets Society. Με πίεζαν πολύ. Δεν υπήρχε μόνο σωματικός εκφοβισμός, αλλά και πνευματικός εκφοβισμός. Αυτό με έκανε να σκληραγωγηθώ, αλλά με έκανε επίσης να υποχωρήσω πολύ. Είχα μια ορισμένη επιφυλακτικότητα στο να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους. Μέσω της κωμωδίας, βρήκα έναν τρόπο να γεφυρώσω το χάσμα». Όπως πολλοί, αν όχι οι περισσότεροι κωμικοί, ο Γουίλιαμς αντιμετώπισε τον πόνο του χρησιμοποιώντας τον ως καύσιμο για γέλιο.

Η σπουδαία υποκριτική καριέρα

Ξεκίνησε την καριέρα του από την «κωμωδία στα όρθια» (stand-up comedy), όπου έκανε όνομα κι έγινε ευρύτερα γνωστός στο αμερικανικό κοινό από την τηλεοπτική σειρά «Mork & Mindy» (1978-1982). Στη μεγάλη οθόνη έδειξε το πλούσιο ταλέντο του τόσο σε κωμικούς, όσο και δραματικούς ρόλους.

Είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, που τον έκαναν παγκόσμια γνωστό: «Ποπάι» (1980), «Καλημέρα Βιετνάμ» (1987), «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών» (1989), «Ξυπνήματα» (1990), «Ο βασιλιάς της μοναξιάς» (1991), «Κάπτεν Χουκ» (1991) και «Η Κυρία Νταπφάιερ» (1993). Για την ερμηνεία του στην ταινία «Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» τιμήθηκε με Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου, ενώ είχε προταθεί άλλες τρεις φορές για Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου. Ξεχωριστή ήταν η παρουσία του στο βίντεο του τραγουδιού του Μπόμπι ΜακΦέριν «Don’t Worry, Be Happy» (1988).

Ο Γουίλιαμς είχε τις δικές του μάχες με τον εθισμό

Στη βιογραφία του Dave Itzkoff για τον Robin Williams «Robin», ο Williams μιλάει ανοιχτά για την κουλτούρα της κοκαΐνης που επικρατούσε στα πρώτα χρόνια της καριέρας του. «Σου τη δίνουν δωρεάν», εξηγεί. «Έχεις πρόβλημα με τα ναρκωτικά; Κανένα πρόβλημα. Όλοι έχουν». Ο θάνατος του Τζον Μπελούσι βοήθησε τον Γουίλιαμς στο να γίνει νηφάλιος. Όπως δήλωσε στο People το 1988, ο θάνατος του φίλου του «οδήγησε σε μια μεγάλη έξοδο από τα ναρκωτικά. Και επίσης ερχόταν το μωρό. Ήξερα ότι δεν μπορούσα να γίνω πατέρας και να ζήσω μια τέτοια ζωή».

Ο Γουίλιαμς ήταν νηφάλιος για μεγάλο χρονικό διάστημα – μέχρι το 2003, όταν, κατά τη διάρκεια γυρισμάτων στην Αλάσκα, υποτροπίασε. «Μια μέρα μπήκα σε ένα μαγαζί και είδα ένα μικρό μπουκάλι Jack Daniel’s», θυμάται σε άρθρο του στο Parade το 2013. «Και τότε αυτή η φωνή – την αποκαλώ «κατώτερη δύναμη» – λέει: «Έι, μόνο μια γεύση. Μόνο μία”… Μέσα σε μια εβδομάδα αγόραζα τόσα πολλά μπουκάλια που ακουγόμουν σαν ανεμόμυλος που περπατάει στο δρόμο».

Ο Γουίλιαμς πήγε σε κέντρο αποτοξίνωσης το 2006 και μπήκε σε κέντρο ανανέωσης το 2014, λίγο πριν πεθάνει. Η παγκόσμια φήμη δεν μπόρεσε να αποτρέψει την ανασφάλεια του Γουίλιαμς. Μετά το θάνατο του Williams από αυτοκτονία, πολλές αναφορές περιέγραψαν λεπτομερώς τις εμπειρίες που είχε όλη του τη ζωή με την κατάθλιψη, αλλά η οικογένειά του έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι η κατάθλιψη δεν ήταν ο κύριος παράγοντας. «Δεν ήταν η κατάθλιψη που σκότωσε τον Ρόμπιν», δήλωσε η σύζυγος του Γουίλιαμς, Σούζαν, στο People.

«Η κατάθλιψη ήταν ένα από τα ας πούμε 50 συμπτώματα και ήταν μικρό». Από την άλλη πλευρά, ένα άρθρο του Guardian περιγράφει ότι η Susan δήλωσε στο ABC News ότι ο Williams ήταν νηφάλιος για οκτώ χρόνια πριν από το θάνατό του, αλλά η χρόνια κατάθλιψη του είχε επανεμφανιστεί. Είτε είχε κλινική κατάθλιψη είτε όχι, ο Ρόμπιν ανησυχούσε συνεχώς μήπως χάσει όλα όσα είχε δουλέψει.

«Η ευτυχία του μπαμπά συσχετιζόταν σε μεγάλο βαθμό με το πώς τα πήγαινε στην καριέρα του», είπε αργότερα ο γιος του Γουίλιαμς, ο Ζακ. «Όταν υπήρχαν ταινίες που ήταν λιγότερο επιτυχημένες, το έπαιρνε πολύ προσωπικά. Το εκλάμβανε ως προσωπική επίθεση. Αυτό ήταν πραγματικά δύσκολο για εμάς να το αντιμετωπίσουμε».

Ο Itzkoff γράφει στο «Robin» ότι ο Williams ανησυχούσε «ότι η θέση του στον κόσμο της κωμωδίας θα μπορούσε να καλυφθεί ανά πάσα στιγμή από ένα νεότερο, ανερχόμενο αστέρι», με τον Jim Carrey να αναφέρεται ως συγκεκριμένη πηγή ανησυχίας.

Ο φίλος του Williams, ο βετεράνος των Monty Python, Eric Idle, πίστευε ότι η κατάθλιψη είχε κάποια επίδραση στις τελευταίες μέρες του Williams. Μιλώντας στο Vanity Fair για μια φορά που ο Γουίλιαμς έπρεπε να έρθει στο Λονδίνο για να συμμετάσχει σε ένα έργο του Idle, θυμήθηκε: «Είπε ότι μπορούσε να έρθει, αλλά δεν ήθελε να είναι στη σκηνή. Είπα, «Το καταλαβαίνω απόλυτα αυτό». Επειδή έπασχε από σοβαρή κατάθλιψη».

Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς αυτοκτόνησε στις 11 Αυγούστου 2014, σε ηλικία 63 ετών. Τα τελευταία χρόνια, ο αυτόχειρας ηθοποιός μπαινόβγαινε σε κλινικές για να αποτοξινωθεί από το αλκοόλ, ενώ έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη. Είχε νυμφευθεί τρεις φορές και από τους δύο πρώτους γάμους του είχε αποκτήσει τρία παιδιά.