Με εισαγόμενες ντομάτες φτιάχνεται η χωριάτικη του τουρίστα στην Ελλάδα

Στα πιάτα πολλών τουριστών καταλήγουν… εισαγόμενα φρούτα και λαχανικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ντομάτα στη χωριάτικη σαλάτα. Τα ποιοτικά προϊόντα της χώρας μας δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες των τουριστών, όπως επισήμανε ο Πρόεδρος της Ένωσης Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας της ΓΣΕΕ, Απόστολος Ραυτόπουλος.
«Το 10% των τουριστών θα φάνε ελληνική ντομάτα στη χώρα μας»
«Σύμφωνα με έρευνα του ΙΟΒΕ το 10% των τουριστών θα φάνε ελληνική ντομάτα στη χώρα μας, το 90% τρώνε ντομάτα εισαγωγής. Θέλουμε 1 μεροκάματο για μία χωριάτικη σαλάτα. Θέλουμε 1 μεροκάματο για δύο σουβλάκια», τόνισε ο κ. Απόστολος Ραυτόπουλος.
Τα στοιχεία του Συνδέσμου Εξαγωγέων Φρούτων, Λαχανικών και Χυμών Incofruit Hellas
Σύμφωνα με προσωρινά στοιχεία που επεξεργάστηκε ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Φρούτων, Λαχανικών και Χυμών Incofruit Hellas, εκτιμάται ότι τον Ιούνιο 2025 οι εισαγωγές φρούτων και λαχανικών εκτινάχθηκαν στους 53.279 τόνους, από 37.194 τόνους που ήταν τον Ιούνιο 2024.
Αναλυτικά οι εισαγωγές 6μήνου των κυριότερων προϊόντων
- 189.800 τόνοι πατάτες έναντι 200.770 το 2024 – 5,4% προερχόμενες (κατανομή κατά χώρα βάσει στοιχείων ΕΛΣΤΑΤ Α΄ τετράμηνο 2025) από Αίγυπτο 75,7% Γαλλία, Κύπρος και Ολλανδία
- 9.544 τόνοι κρεμμύδια, έναντι 8.367 πέρσι αυξημένα +14% προερχόμενα από Αυστρία 32,6% και ακολουθούν Ολλανδία, Ινδία, Αίγυπτος, κ.α.
- 2.737 τόνοι ντομάτες έναντι 2.266 τ. το 2024 + 21% προερχόμενες από Γερμανία, Τουρκία, Ολλανδία.
- 2.020.τόνοι πιπεριές γλυκοπιπεριές έναντι 2.577 τ. το 2024 -21% προερχόμενες από Ισραήλ 49,8%, Ολλανδία, Ισπανία κ.α
- 7.047 τόνοι μήλων έναντι 12.247 πέρσι μειωμένες – 42% προερχόμενα από Ιταλία 34,2%, και ακολουθούν Πολωνία, Βορ. Μακεδονία κ.α .
Όπως μπορεί να παρατηρήσει κανείς πολλά από τα συστατικά της παραδοσιακής χωριάτικης σαλάτας που τρώνε οι τουρίστες σε μεγάλο βαθμό μπορεί να προέρχονται από ευρωπαϊκές ή και τρίτες χώρες.
Ειδικά η βασίλισσα του καλοκαιρινού τραπεζιού ντομάτα σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Συνδέσμου Incofruit οι εισαγωγές από 1/1 έως και φτάνουν περίπου τους 4.200 τόνους προερχόμενες από Ισπανία 800 τόνοι, Τουρκία 700 τόνοι, Πολωνία 700 τόνοι και 600 τόνοι Ολλανδία με επιταχυνόμενους ρυθμούς.
Οι αιτίες
Τα προβλήματα του ελληνικού πρωτογενούς τομέα δεν είναι καινούργια. Είναι χρόνιες παθογένειες που ανακυκλώνονται από γενιά σε γενιά: κατακερματισμένοι κλήροι, δύσκολο ανάγλυφο, περιορισμένοι πόροι, κακοδιαχείριση επιδοτήσεων και μια αδυναμία μετάβασης στη γεωργία του 21ου αιώνα. Το αποτέλεσμα; Χαμηλή παραγωγικότητα, περιορισμένες εξαγωγές και, πλέον, αδυναμία κάλυψης βασικών διατροφικών αναγκών, ακόμη και στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου.
Αυτό που σήμερα διαφαίνεται πιο έντονα από ποτέ είναι ο κίνδυνος ο ελληνικός αγροτικός τομέας να μείνει εκτός του παγκόσμιου «τρένου» της τεχνολογίας και της καινοτομίας. Αν δεν υπάρξει συντονισμένη μετάβαση σε σύγχρονες μεθόδους παραγωγής, όπως η υδροπονία, η θερμοκηπιακή γεωργία εκτός εδάφους, η χώρα κινδυνεύει να μείνει ουραγός στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια αγορά τροφίμων.
Η απειλή δεν είναι θεωρητική. Η σύγκριση με την Ολλανδία είναι ενδεικτική και αποκαλυπτική: μια χώρα με το ένα τρίτο της έκτασης της Ελλάδας και σαφώς λιγότερο ευνοϊκό κλίμα, καταφέρνει να είναι αγροτική υπερδύναμη. Το 2022, η Ολλανδία παρήγαγε αγροτικά προϊόντα αξίας άνω των 122 δισ. ευρώ, ενώ η Ελλάδα μόλις 26,3 δισ. ευρώ. Η Ολλανδία, με τεχνολογικά προηγμένες καλλιέργειες, αυτοματοποιημένα θερμοκήπια, προηγμένα logistics και αγροτική έρευνα αιχμής, εξάγει τρόφιμα σε όλο τον κόσμο – και μάλιστα φρέσκα, ποιοτικά και ανταγωνιστικά.
Αντίθετα, η Ελλάδα δυσκολεύεται ακόμη να συνδέσει την αγροτική της παραγωγή με τις ανάγκες της τουριστικής της βιομηχανίας – της μεγαλύτερης βαριάς βιομηχανίας της χώρας. Οι τουρίστες καταναλώνουν εισαγόμενα φρούτα και λαχανικά γιατί η εγχώρια παραγωγή δεν φτάνει. Και η κατάσταση φαίνεται πως δεν είναι συγκυριακή, αλλά διαρθρωτική.
Φορείς που έχουν σχέση με την γεωργία έχουν κρούσει πολλές φορές τον κώδωνα του κινδύνου και η λύση απαιτεί τολμηρές αποφάσεις αναδιάρθρωση καλλιεργειών, επενδύσεις σε τεχνολογία, σύνδεση με ερευνητικά κέντρα, κίνητρα για συνεργαστικά σχήματα και παραγωγούς που θέλουν να περάσουν στην εποχή της γεωργίας ακριβείας.






0 ΣΧΟΛΙΑ