«Με πληγώνει μέχρι και σήμερα αν αυτή η ψυχούλα πόνεσε πριν πεθάνει»: Το έγκλημα της μικρής Άννυς που στιγμάτισε για πάντα την Ηρώ Καριοφύλλη

Η Ηρώ Καριοφύλλη, μια δημοσιογράφος με 38 χρόνια εμπειρίας στο αστυνομικό ρεπορτάζ, έφυγε από τη ζωή σήμερα (1/7), μετά από μια γενναία μάχη με τον καρκίνο που κράτησε δύο χρόνια.
Η διαδρομή της στη δημοσιογραφία ήταν γεμάτη έντονες στιγμές και σημαντικές υποθέσεις, πολλές από τις οποίες άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα. Ξεχωριστή θέση στις μνήμες της κατείχαν τα εγκλήματα που αφορούσαν παιδιά, όπως η τραγική υπόθεση της μικρής Άννυς, η οποία δολοφονήθηκε από τον ίδιο της τον πατέρα. Παράλληλα, είχε βιώσει στιγμές πολιτικών πιέσεων, με υπουργούς να ζητούν ακόμη και την απομάκρυνσή της από τη δουλειά.
Σε συνέντευξή της τον περασμένο Φεβρουάριο, στην εκπομπή «Στιγμές» του Μάνου Νιφλή στο ΟΝΕ, είχε ανακαλέσει την πρώτη φορά που βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα νεκρό σώμα στο πλαίσιο της δουλειάς της, καθώς και την υπόθεση που την είχε συγκλονίσει βαθιά. Η Ηρώ Καριοφύλλη αφήνει πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη στο χώρο της δημοσιογραφίας, συνδέοντας το όνομά της με την αλήθεια και την ακεραιότητα.
Το έγκλημα που συγκλόνισε την Ηρώ Καριοφύλλη
Το έγκλημα που την είχε συγκλονίσει ήταν η δολοφονία της μικρής Άννυ, από τον ίδιο της τον πατέρα.
«Λόγω τιμής δεν υπάρχει μήνας μέχρι και τώρα κι έχει περάσει και μια δεκαετία, χωρίς να σκεφτώ αυτό το κοριτσάκι, τη μικρή Άννυ, που έμενε στο κέντρο της Αθήνας με τους γονείς του από τη Βουλγαρία και που ο πατέρας του δεν έχει πει ακόμη πώς το σκότωσε, κι αν θυμάστε το τεμάχισε και το πέταξε στα σκουπίδια. Δεν υπάρχει μήνας χωρίς να σκεφτώ αυτό το παιδί» είπε.
«Δεν θα ξεχάσω ότι εκείνη τη μέρα πήγαμε στη ΓΑΔΑ, ανέβηκα επάνω στο Ανθρωποκτονιών κι ήταν και οι αστυνομικοί σε πολύ κακή κατάσταση. Δηλαδή, θυμάμαι έναν αστυνομικό που όταν τελειώσαμε με τις ερωτήσεις, μας είπε “παιδιά φεύγω, πάω σπίτι μου να αγκαλιάσω το παιδί μου, δεν θέλω να κάτσω άλλο εδώ”. Έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα και με πήρε τηλέφωνο ο διευθυντής ειδήσεων του Alpha, Βασίλης Παπαδρόσος που δούλευα και μου είπε “αν δεν μπορείς πες μου να στείλω άλλον” και του είπα “όχι”. Όμως ακόμη και σήμερα αυτό που μου πληγώνει την ψυχή γι’ αυτό το παιδάκι είναι το αν πόνεσε πριν πεθάνει».






0 ΣΧΟΛΙΑ