Λάμπρος Κωνσταντάρας: Οι άγνωστες πτυχές του μεγάλου πρωταγωνιστή – Οι μεγάλοι έρωτες, οι παραξενιές και τα προβλήματα υγείας

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Αναμφίβολα ένας από τους πιο αγαπητούς πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας – ή απλώς «Λάμπρος» για τους φίλους, ακόμα και «Λαμπρούκος» χαϊδευτικά – υπήρξε ένας αληθινός bon viveur και λάτρης του ωραίου φύλου. Με την αριστοκρατική του εμφάνιση, το άψογο στυλ και την καθηλωτική του παρουσία, δεν ήταν λίγες οι φορές που έκλεβε την παράσταση, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του, με τον εγγονό του πρόσφατα να προχωρά σε συγκινητική εξομολόγηση.

Το πηγαίο ταλέντο του αναδεικνύεται μέσα από τη μεγάλη ποικιλία ρόλων που υποδύθηκε, αποδεικνύοντας την ευελιξία και την ικανότητά του να καθηλώνει το κοινό. Ωστόσο, πίσω από τη λαμπρή σκηνική του εικόνα, κρύβονται άγνωστες πτυχές της ζωής του, που φωτίζουν ακόμα περισσότερο την πληθωρική προσωπικότητα αυτού του σπουδαίου καλλιτέχνη, συμπληρώνοντας το παζλ της μοναδικής του διαδρομής.

Το ατίθασο παιδί που έγινε γόης

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1913, στην οδό Πλουτάρχου 13 στο Κολωνάκι. Ο πατέρας του, Δημήτρης, ήταν ιδιοκτήτης χρυσοχοείου στην Αθήνα, ενώ η μητέρα του, Κατερίνα, είχε καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά: την Αλεξάνδρα Κωνσταντάρα-Κωνσταντοπούλου και τη Μήτση Κωνσταντάρα, η οποία ακολούθησε κι εκείνη την πορεία της υποκριτικής.

Σύμφωνα με τον Μάκη Δελαπόρτα, το επίθετο «Κωνσταντάρας» προήλθε από τη σύνθεση του ονόματος του παππού του (Κώστας) και της «αντάρας», χαρακτηριστικού της συνήθειάς του να φωνάζει δυνατά. Από μικρή ηλικία, ο Λάμπρος ήταν γνωστός για τον ατίθασο χαρακτήρα του, που συχνά τον έβαζε σε μπελάδες. Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό ήταν η αποβολή του από όλα τα σχολεία, όταν απείλησε τον δάσκαλό του με ένα σκουριασμένο όπλο.

Πριν από τον θάνατο του πατέρα του, ο Λάμπρος ταξίδεψε στο Παρίσι για σπουδές στη Σχολή του διάσημου χρυσοχόου Καρτιέ. Ωστόσο, η ζωή του στη «Πόλη του Φωτός» δεν έμεινε χωρίς περιπέτειες. Ο ατίθασος χαρακτήρας του και η κοσμοπολίτικη ζωή στο Παρίσι οδήγησαν την οικογένειά του να του διακόψει το επίδομα λόγω «κακής διαγωγής». Για να επιβιώσει, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, από πλύσιμο πιάτων σε εστιατόρια μέχρι φωτομοντέλο.

Η ζωή του άλλαξε εντελώς όταν τυχαία βρέθηκε στη θεατρική σκηνή. Ένας φίλος του τού ζήτησε να τον αντικαταστήσει σε έναν ρόλο κομπάρσου, όπου έπρεπε να μεταφέρει με φορείο μία πρωταγωνίστρια. Ωστόσο, η εμπειρία αυτή είχε απρόοπτη εξέλιξη, καθώς ο Λάμπρος, μόλις είδε το κοινό, τα έχασε και το φορείο του έφυγε από τα χέρια.

Παρά το άβολο ξεκίνημα, η θεατρική του πορεία στο Παρίσι απογειώθηκε. Ο διάσημος Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης Λουί Ζουβέ αναγνώρισε το ταλέντο του και τον πήρε στη Δραματική Σχολή του, στο Théâtre de l’Athénée. Ο Κωνσταντάρας αποφοίτησε αριστούχος, και ο Ζουβέ τον προώθησε τόσο στο γαλλικό θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Έγινε πρωταγωνιστής στη γαλλική σκηνή και συμμετείχε στην ταινία «Remontons les Champs-Elysées».

Η γοητευτική του εμφάνιση, η φυσική του ομορφιά και το ταλέντο του τον ανέδειξαν ως γνωστή φυσιογνωμία στο γαλλικό κοινό, που τον αποκαλούσε «Constan D’Aras» ή «Le beau Grec».

Ο Πόλεμος, η ΑΕΚ και οι μεγάλοι έρωτες

Το 1930, η οικογένειά του τον υποχρέωσε να εγγραφεί στη Σχολή Υπαξιωματικών Ναυτικού στην Κέρκυρα. Εκεί, μέσα στο αυστηρό πλαίσιο της στρατιωτικής πειθαρχίας που απεχθανόταν, βρήκε στήριγμα στον ποιητή και στενό του φίλο, Οδυσσέα Ελύτη. Η απέχθειά του για τη ζωή στη σχολή ήταν τόσο έντονη, που αποφάσισε να δραπετεύσει. Μάλιστα, προσπάθησε να πείσει τον Ελύτη να τον ακολουθήσει, αλλά ο ποιητής αρνήθηκε να συμμετάσχει σε ένα τόσο ριψοκίνδυνο σχέδιο.

Ο Κωνσταντάρας, αποφασισμένος, δραπέτευσε κολυμπώντας στα παγωμένα νερά της θάλασσας και έφτασε στη νήσο Βίδο. Η πράξη του αυτή θα είχε σοβαρές συνέπειες, αν η οικογένειά του δεν είχε παρέμβει, αξιοποιώντας τις ισχυρές γνωριμίες της για να τον προστατεύσει.

Οι δρόμοι του με τον Οδυσσέα Ελύτη συναντήθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στο πεδίο της μάχης, στο αλβανικό μέτωπο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η συνάντησή τους έγινε δύο χρόνια μετά την επιστροφή του Κωνσταντάρα από το Παρίσι, το 1938. Σε μία μάχη, ο Κωνσταντάρας τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι από θραύσματα οβίδας. Ο Ελύτης, με κίνδυνο της ζωής του, τον μετέφερε στο νοσοκομείο, σώζοντάς τον.

Σε συνέντευξή του, ο Κωνσταντάρας ανέφερε χαρακτηριστικά: «Όταν τραυματίστηκα, μου ζήτησαν να υπογράψω για να μου ανοίξουν το κεφάλι και να αφαιρέσουν τα θραύσματα. Φανταστείτε πού θα ήμουν τώρα αν είχα υπογράψει!».

Ο πρώτος γάμος του Κωνσταντάρα έγινε το 1945 με την ηθοποιό Γιούλη Γεωργοπούλου. Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Δημήτρη Κωνσταντάρα, ο οποίος αργότερα διακρίθηκε ως δημοσιογράφος, συγγραφέας και πρώην βουλευτής. Ωστόσο, ο γάμος τους κράτησε μόλις τέσσερα χρόνια, με βασική αιτία, όπως φημολογείται, τις απιστίες του Κωνσταντάρα και τον μεγάλο έρωτά του για την Άννα Καλουτά.

«Νόμιζα ότι θα έβαζες μυαλό. Αλλά εσύ είσαι γεννημένος κερατάς.Τέτοιο γάμο δε τον θέλω», του είχε πει η Γεωργοπούλου, πριν ο Κωνσταντάρας βρει τις βαλίτσες του έξω από την πόρτα του σπιτιού.

Ο έρωτας με την Καλουτά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παράφορος, εκρηκτικός, θυελλώδης με ατελείωτους καβγάδες. Όπως αναφέρει ο Δημήτρης Κωνσταντάρας, η Καλουτά τον κάλεσε μία μέρα στο σπίτι του για να του εξηγήσει ότι η ίδια δεν ήταν η «πέτρα του σκανδάλου» που οδήγησε στη διάλυση του γάμου των γονιών του. «Με τον πατέρα σου ερωτευθήκαμε παράφορα.Δε μπορούσαμε να είμαστε μακριά ο ένας από τον άλλον…”», εκμυστηρεύθηκε η ηθοποιός στον Δημήτρη.

Μετά πολλά χρόνια ο Κωνσταντάρας παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τη Φιλιώ Κεκάτου. Η Φιλιώ ήταν 25 χρόνια μικρότερή του και συζούσαν για πολλά χρόνια. Θαύμαζε στην Φιλιώ την αφοσίωση της και θεώρησε ότι είχε βρει το δικό του λιμάνι. Η άρνηση του ηθοποιού όμως να παντρευτεί, οδήγησε την Κεκάτου να φύγει για το Λονδίνο. Ο Κωνσταντάρας υπό τον φόβο ότι θα την έχανε, είπε το μεγάλο «ναι» και ανέβηκε τα σκαλιά της εκκλησίας το 1971.

Αν ο Λάμπρος Κωνσταντάρας δεν γινόταν ηθοποιός, θα γινόταν τερματοφύλακας όπως είχε δηλώσει πριν χρόνια ο ίδιος. Μάλιστα, ειδικοί του ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής λέγανε πως ήταν πολύ καλός μπροστά από τα δίχτυα.

Άλλωστε η αγάπη του για το ποδόσφαιρο και την ομάδα της ΑΕΚ ήταν τόσο μεγάλη, ώστε την ημέρα του γάμου του με την Γιούλη Γεωργοπούλου είχε στήσει την νύφη στην εκκλησία γιατί παρακολοθούσε αγώνα της ομάδας του.

Κι αυτό το περιστατικό δεν είναι το μοναδικό. Η ηθοποιός και συμπρωταγωνίστριά του στις ταινίες και στο θέατρο, Μάρω Κοντού, αναφέρει το εξής: Παίζαμε στο θέατρο και σε μία σκηνή που έπρεπε να πέσω στα πόδια του, ακούω από την κοιλιά του να βγαίνει ένας ήχος. Εκείνη την ημέρα έπαιζε ποδόσφαιρο η ΆΕΚ και είχε κρύψει ένα μικρό ραδιοφωνάκι μέσα από τα ρούχα του, κι άκουγε με κρυφό ακουστικό τον αγώνα.

Οι ιδιοτροπίες και τα προβλήματα υγείας

Εκείνο που δεν ξέρει ο πολύς κόσμος είναι οι παραξενιές του Λάμπρου. Επί παραδείγματι ήθελε να περπατάει πάντα από την ίδια πλευρά του πεζοδρομίου και να ψωνίζει από τα ίδια καταστήματα.

Το πιο παράδοξο όμως είναι η καταμέτρηση των αυτοκινήτων μάρκας VW. O ηθοποιός καθόταν πάντοτε ως συνοδηγός και κατά τη διάρκεια της διαδρομής μετρούσε τα VW που έβλεπε στο δρόμο. «‘Ελεγε: Όταν μετράς τα αυτοκίνητα με την μεγαλύτερη συχνότητα που περνούν από δίπλα σου, είναι οι μέρες που θα ζήσεις!».

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας από το 1970 αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Υπέφερε από διαβήτη, αλλά ποτέ δεν πρόσεχε τη διατροφή του. Υπέστη δύο εγκεφαλικά επεισόδια που του άφησαν έντονα τα σημάδια τους, με σοβαρά προβλήματα στην ομιλία και στην κινητικότητα. Στις 28 Ιουνίου 1985 έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών.