Πέρασε ήδη ένας αιώνας: Το πρώτο ντέρμπι «αιωνίων» της ιστορίας στη Λεωφόρο

Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά στις 28 Ιουνίου 1925 στο ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Παρόλο που ο αγώνας ήταν φιλικός, οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν με πάθος για τον ανεπίσημο τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας, έχοντας ήδη διακριθεί στα τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών και Πειραιώς για το πρώτο ντέρμπι «αιωνίων» της ιστορίας. Ο συναρπαστικός και επεισοδιακός αυτός αγώνας έληξε ισόπαλος με σκορ 3-3, αφήνοντας τις εντυπώσεις, με άλλους επεισοδιακούς αγώνες να έχουν προηγηθεί.

Ο Ολυμπιακός, αν και νεοσύστατος σύλλογος εκείνη την εποχή (ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου 1925), είχε ήδη καταφέρει να κατακτήσει το πρωτάθλημα Πειραιά, ενώ ο Παναθηναϊκός, με 17 χρόνια ιστορίας και έξι ανεπίσημα πρωταθλήματα Ελλάδας, διέθετε πλούσια αθλητική παράδοση. Τα πρωταθλήματα αυτά, ωστόσο, δεν αναγνωρίζονταν επίσημα από την ΕΠΟ.

Ο αγώνας προσέλκυσε τεράστιο ενδιαφέρον και είχε διαφημιστεί εκτενώς από τον Τύπο εκείνων των ημερών. Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο λιτό γήπεδο της Περιβόλας στους Αμπελόκηπους (το σημερινό γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης»). Υπολογίζεται ότι περίπου 6.000 θεατές, οπαδοί και των δύο ομάδων, γέμισαν το γήπεδο, παρά την έλλειψη κερκίδων, για να παρακολουθήσουν αυτόν τον ξεχωριστό καλοκαιρινό αγώνα, ένα καυτό κυριακάτικο απόγευμα στις 28 Ιουνίου.

Οι δύο αντίπαλοι παρατάχθηκαν ενώπιον του διαιτητή Α. Καμπουρόπουλου με τις ακόλουθες συνθέσεις:

VIRAL

«Κοιτάζει τα ραδίκια ανάποδα»: Η αποκρουστική ρητορική μίσους που ξεπλένει τη γυναικοκτονία στην Καλαμάτα προκαλεί οργή!

Μεγάλες αλήθειες από μία απλή κοπέλα για το κέρατο και τις γυναικοκτονίες 

Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: Η ανατριχιαστική απόπειρα «ξεπλύματος» του δολοφόνου – Όταν η υπεράσπιση γίνεται «ύβρις» προς το θύμα

Παναθηναϊκός: Καλογερόπουλος, Απόστολος Νικολαΐδης (παίκτης-προπονητής), Περαντάκος, Λουκάς Πανουργιάς, Ανδρεάδης, Θεοφανίδης, Ανδρίτσος, Σωτήρης Ασπρογέρακας, Παντερμαλής, Σιδηρόπουλος, Γεωργιάδης.

Ολυμπιακός: Κλειδουχάκης, Αλεκάκης, Βασιλείου, Πεζώνης, Μ. Λεκός, Βλάσσης, Τάκης Λεκός, Κ. Ανδριανόπουλος, Γ. Ανδριανόπουλος, Ι. Ανδριανόπουλος (παίκτης-προπονητής), Β. Ανδριανόπουλος.

Η εξέλιξη του αγώνα

Σχεδόν αμέσως με το εναρκτήριο λάκτισμα (6:15 μ.μ.) ο Ολυμπιακός χάνει την πρώτη μεγάλη ευκαιρία, όταν το δυνατό σουτ του Ι. Ανδριανόπουλου αποκρούει δύσκολα ο Καλογερόπουλος. Τα πρώτα 25 λεπτά της συνάντησης σημαδεύονται από τα πολλά φάουλ εκατέρωθεν, με αποτέλεσμα ο αγώνας να διεξάγεται «χωρίς τάξιν και συνοχήν», όπως αναφέρουν δημοσιεύματα της εποχής. Ο Παναθηναϊκός προηγείται με απευθείας φάουλ του Νικολαΐδης στο 9ο λεπτό και ο Ολυμπιακός ισοφαρίζει με πέναλτι στο επόμενο λεπτό (ο σκόρερ δεν αναφέρεται). Στο 13ο λεπτό ο Νικολαΐδης βάζει και πάλι μπροστά στο σκορ τον Παναθηναϊκό.

Γύρω στο 25ο λεπτό τα αίματα ανάβουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ένας παίκτης του Ολυμπιακού διαμαρτύρεται έντονα προς τον διαιτητή και αυτός προς γενική κατάπληξη αποχωρεί από το γήπεδο. Από τα δημοσιεύματα της εποχής δεν ξεκαθαρίζεται αν ο διαιτητής έφυγε με δική του πρωτοβουλία ή με απαίτηση των παικτών του Ολυμπιακού. Ο αγώνας διακόπτεται για 20 λεπτά μέχρις ότου η ΕΠΣΑ (Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών), που είχε υπό την ευθύνη της τον αγώνα, ορίσει νέο διαιτητή, τον Δ. Χοντζόπουλο.

Ο αγώνας επαναρχίζει και ο Ολυμπιακός κατορθώνει να ισοφαρίσει σε 2-2, με σκόρερ έναν από τους Ανδριανοπουλαίους, προτού οι ομάδες πάνε στα αποδυτήρια για την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου η ένταση στον αγωνιστικό χώρο μεταφέρθηκε και στην «εξέδρα». Γράφει η εφημερίδα Εμπρός (φύλλο της 29/6/1925):

Ας σημειωθεί ότι δεν διεξήγοντο μόνο ποδοσφαιρικοί αγώνες, αλλά και αθλητικοί, μποξ, πάλης κλπ έξω του στίβου εις τας τάξεις των φιλάθλων. Οι Πειραιείς και οι Αθηναίοι είχον πιασθή εις τα χέρια εν τη υπερβολική συμπαθεία δια τας αγωνιζομένας ομάδας. Ως εκ τούτου πολύ δικαίως εχαρακτηρίσθη όχι αγών μεταξύ δύο ομάδων, αλλά των δύο πόλεων.

Στην επανάληψη «ο αγών διεξάγεται ομαλώτερος και με καλυτέραν συνοχήν των ομάδων». Ο Παναθηναϊκός επιτυγχάνει τρίτο γκολ με αμφισβητούμενο πέναλτι και προηγείται με 3-2. Ωστόσο, οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν έχουν πει ακόμη την τελευταία τους λέξη και με έναν από τους τέσσερις Ανδριανοπουλαίους ισοφαρίζουν σε 3-3, λίγα λεπτά πριν από το σφύριγμα της λήξης.

Παρά το χορταστικό σκορ, ο αγώνας δεν φαίνεται να εντυπωσίασε τον αρμόδιο συντάκτη του μηνιαίου περιοδικού Αθλητική Επιθεώρησις (τεύχος Ιουνίου 1925):

Γενικώς κρίνοντες τον αγώνα τούτον δεν έχομεν να διατυπώσωμεν, οία αναμένομεν, ευνοϊκά συμπεράσματα. Η ομάς του Παναθηναϊκού εσημείωσε ως σύνολον σημαντικήν βελτίωσιν οφειλομένην εις αρκετούς νέους παίκτας της, σημειούμεν το παιγνίδι του Λ. Πανουργιά ως χαφ δεξιού, τον Νικολαίδην ως μπακ και του τερματοφύλακος Καλογεροπούλου, επίσης και οι Παντερμαλής και Ασπρογέρακας εβοήθησαν πολύ καλά το παιγνίδι. Η ομάς του Ολυμπιακού αφετέρου απέδειξε καλλιτέραν επιθετικήν ενέργειαν οφειλομένην εις την απαράμιλλον γραμμήν της επιθέσεώς της των αδελφών Ανδριανοπούλων και του Τάκη Λεκού έσχε όμως μεγάλην ατυχίαν εις τα σουτ. Εκ των παικτών της ο Βλάσσης, ο Λεκός, ο Πεζώνης ως χαφ και ο Αλεκάκης ως μπακ έπαιξαν με μεγάλην θέλησιν και προσπάθειαν. Ο Κλειδουχάκης εις το ύψος του.

Αντίθετα, η εφημερίδα Εμπρός έγραψε ότι «ο αγών υπήρξε ωραίος και θεαματικότατος ως εκ της τεχνικής τελειότητος και των δύο ομάδων, αίτινες είχαν διαθέση τα καλύτερα αυτών στοιχεία. Αμφότεραι αι ομάδες ηγωνίσθησαν με αριστοτεχνικήν δεξιότητα χωρίς καμμίαν άσκοπον κίνησιν και με πολλήν χάριν».

Από την επομένη του αγώνα οι εφημερίδες προεξοφλούσαν ότι θα γίνει επαναληπτικός για την ανάδειξη του άτυπου πρωταθλητή Ελλάδας. Λόγω διαφωνιών, ο αγώνας αυτός δεν έγινε ποτέ.