Το πάθος της Βάνιας Αποστολίδου για το ζεϊμπέκικο είναι η ψυχή της Εθνικής για το Ευρωμπάσκετ Γυναικών

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ενα μεγάλο γεγονός έρχεται στην χώρα μας και η δύναμη των γυναικών θα φανερωθεί, για ακόμη μια φορά, σε όλο της το μεγαλείο για 11 ημέρες στο Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2025, που θα διεξαχθεί στο μεγαλύτερο βαθμό στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, καθώς θα διοργανώσουμε έναν όμιλο της πρώτης φάσης στο Φάληρο, καθώς και την τελική φάση για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Τα κορίτσια μας είναι πανέτοιμα, έχοντας μπροστά τους να αντιμετωπίσουν κατά χρονική σειρά την Ελβετία (18/6), τη Γαλλία (19/6) και την Τουρκία (21/6), με πρώτο στόχο την πρόκριση στα προημιτελικά του Ευρωμπάσκετ Γυναικών. Αποφασισμένες να εμπνεύσουν τον κόσμο, που θα συρρεύσει στο ΣΕΦ για να τις υποστηρίξει, κάτι που φαίνεται σε κάθε έκφραση, δήλωση και χαμόγελό τους, είναι έτοιμες να γράψουν τη δική τους ιστορία και να γράψουν μια ξεχωριστή σελίδα για το ελληνικό μπάσκετ, δημιουργώντας από το δικό τους μετερίζι, τις επόμενες γενιές του.

Η έμπνευση αυτή ξεκίνησε να γίνεται με τον… ελληνικότερο δυνατό τρόπο, με τις αθλήτριες του Πέτρου Πρέκα να χορεύουν ζεϊμπέκικο στο πλαίσιο της επίσημης φωτογράφισης, δίνοντας το σύνθημα για το τι θα δούμε στο παρκέ. Μια ομάδα, που θα παίζει η μία για την άλλη. Σε αυτό τον… ξεσηκωμό, ωστόσο, υπήρξε και μία ακόμη παρουσία, η οποία με το κέφι και το πάθος της για αυτό τον χορό, οδήγησε στο εντυπωσιακό αποτέλεσμα, συμπαρασύροντας και τις άλλες τρεις εθνικές ομάδες, που θα πατήσουν στο παρκέ του ΣΕΦ.

Η Βάνια Αποστολίδου χορεύει από τα πέντε της χρόνια και, εδώ και πολλά χρόνια, εξειδικεύεται στο ζεϊμπέκικο, έναν αυθεντικό και ειλικρινή χορό, όπως τον χαρακτηρίζει η ίδια. Η χορεύτρια και δασκάλα χορού, που ξεσήκωσε τα κορίτσια μας και όσους βρίσκονταν στο φαληρικό γήπεδο για την φωτογράφιση, βρέθηκε εκεί για να διδάξει και να προσφέρει το κάτι παραπάνω, όπως κάνει πάντα στην καθημερινότητά της, την οποία ζει στο έπακρο.

Η λατρεία της για τον χορό, και ειδικά το ζεϊμπέκικο, δεν κρύβεται. Είναι εκείνη, άλλωστε, που είχε «γκρεμίσει» τα social media με τον χορό της στην Αγία Σοφία και όχι μόνο, βρίσκοντας πάντα το δικό της τρόπο να προκαλεί αίσθηση, «διαλύοντας» κάθε στερεότυπο και ταμπού. Η Βάνια Αποστολίδου μίλησε στο πλαίσιο της Content Day του Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2025 στο Athensmagazine.gr και αναφέρθηκε στο πώς προέκυψε η συνεργασία με την FIBA και τη συνεργασία με τα κορίτσια, ενώ δίνει απαντήσεις, που έχουν τη σημασία τους για την ενασχόλησή της με το ζεϊμπέκικο, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς όποιον… τουλάχιστον αφελή θεωρεί, ότι είναι ένας χορός για συγκεκριμένους.

«Τα κορίτσια ήταν… μες στην τρέλα, έμειναν τα χαμόγελα και οι όμορφες στιγμές»

Πώς προέκυψε, αρχικά, αυτή η συνεργασία;

Η συνεργασία αυτή προέκυψε, μετά από σχετική πρόταση της FIBA. Δέχθηκα κατευθείαν, εκπροσωπώντας τις γυναίκες, και δε θα μπορούσα να μην έρθω να διδάξω αυτό το βαθύ, συναισθηματικό και εκφραστικό χορό στα κορίτσια.

Πώς κρίνεις τα δικά μας κορίτσια της Εθνικής Γυναικών;

Ηταν φοβερές. Ηταν… μες στο πάθος, την τρέλα και την ενέργεια, τα έδωσαν όλα και το χάρηκαν. Χαίρομαι που, όταν τελείωσε η διαδικασία της Content Day με την ύπαρξη και του κομματιού του χορού, έμειναν τα χαμόγελα και οι όμορφες στιγμές.

Πρόσεξα, άλλωστε, ότι εκτός από το «Ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας», έβαλες και τον «Αετό» του Νότη Σφακιανάκη.

Είναι, όντως, μέσα στα αγαπημένα μου, και χάρηκα πάρα πολύ που και τα κορίτσια λάτρεψαν όλη αυτή τη διαδικασία και χόρεψαν με την καρδιά τους.

Πώς ξεκίνησες με τον χορό και πώς κατέληξε στην εξειδίκευση στο ζεϊμπέκικο;

Χορεύω από τα πέντε μου χρόνια, τώρα πλέον έχω φτάσει στα 33 μου και τα τελευταία δέκα χρόνια έχω εξειδικευτεί στο ζεϊμπέκικο, καθώς πάντοτε μου άρεσαν τα ελληνικά τραγούδια. Είναι πολύ συναισθηματικά τραγούδια κι έψαχνα να βρω έναν τρόπο το κορμί μου να εκφράσει αυτά, που λέει η ψυχή μου. Δεν υπάρχει καλύτερος χορός, για να κάνεις κάτι τέτοιο, από το ζεϊμπέκικο.

«Το ζεϊμπέκικο θέλει ειλικρίνεια και αυθεντικότητα, κανείς δε θα στερήσει σε μια γυναίκα να εκφράζεται με το κορμί της»

Πάμε στα λίγο «βαθύτερα», καθώς πολλοί έχουν το στερεότυπο και το ταμπού του ζεϊμπέκικου ως ενός ανδρικού χορού. Είναι εξαιρετικά ευχάριστο μια γυναίκα να επιβάλλει τον εαυτό της και να «σπάει» όλα αυτά τα ταμπού, αλλά θέλω να μου πεις πώς τα κατάφερες από την πλευρά σου.

Αυτό είναι… ένα μυστικό που δε θα σου πω για το πώς τα κατάφερα, αλλά αυτό που θέλω να ξέρει ο κόσμος, είναι ότι το πάθος, η όρεξη και το μεράκι επισκιάζουν όλες τις προκλήσεις. Ζούμε πια στο 2025 και υπάρχουν πολλές γυναίκες, που χορεύουν και διδάσκουν ζεϊμπέκικο. Είναι ένας συναισθηματικός χορός και δεν μπορεί να στερήσει κανείς από οποιαδήποτε γυναίκα το δικαίωμα να εκφράζεται, να αισθάνεται και, αυτό που νιώθει, να το δείχνει με το κορμί της, χορεύοντας.

Θα επιμείνω στο θέμα των ταμπού, γιατί είμαι σίγουρος ότι, όπως και άλλες γυναίκες σε άλλους χώρους ή ασχολίες, που μπορεί να θεωρούνται «ανδρικές», έχουν αντιμετωπίσει αντίστοιχα στερεότυπα. Ο δυναμισμός των γυναικών πολλές φορές, άλλωστε, παρεξηγείται.

Προσωπικά «σπάω» τα ταμπού εδώ και πολλά χρόνια. Τα «εμπόδια» είναι αρκετά, αλλά δεν τα παρατάμε ποτέ και αυτό είναι νόμος και κανόνας. Συνεχίζουμε, κάνοντας αυτό που αγαπάμε, και θέλω να γνωρίζουν όλοι, ότι ο ζεϊμπέκικος χορός απαιτεί ειλικρίνεια και αυθεντικότητα, κάτι που διαρκώς πρέπει να βγαίνει προς τα έξω.

Με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα, λοιπόν, όπως είπες, τι θεωρείς ότι έχεις πετύχει έως σήμερα και τι όνειρα έχεις για το μέλλον;

Είμαι πολύ ευχαριστημένη με όσα έχω πετύχει μέχρι στιγμής. Χαίρομαι πραγματικά την κάθε μου μέρα, αντιμετωπίζοντας όλες τις δυσκολίες μου χορεύοντας και με αυτό τον τρόπο θέλω να είναι όλοι σίγουροι, ότι θα τις αντιμετωπίζω και στο μέλλον. Δε θα σταματήσω ποτέ να έχω αυτό τον χαρακτήρα, που θα εκφράζεται μέσα από τον αγαπημένο μου χορό.

Θα πάμε με μια απλή ερώτηση προς το τέλος. Ποια είναι, τελικά, η Βάνια Αποστολίδου που μας συστήθηκε και στο πλαίσιο αυτής της φωτογράφισης των κοριτσιών μας;

Τη Βάνια Αποστολίδου την χαρακτηρίζουν κάποιες λέξεις. Είναι η τρέλα, η όρεξη, το πάθος, η ενέργεια, η αυθεντικότητα και οι συγκινήσεις της ζωής, που θέλω να βιώνω στην κάθε μου μέρα. Κι αυτό που μπορώ να υποσχεθώ είναι, ότι δε θα αλλάξει ποτέ ο χαρακτήρας μου αυτός.