Θρήνος στον καλλιτεχνικό κόσμο: Πέθανε ο Κώστας Λυχναράς

Θρήνος επικρατεί στον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς ο Κώστας Λυχναράς, σκηνοθέτης του «Κωνσταντίνου και Ελένης» και άλλων σπουδαίων επιτυχιών της ελληνικής τηλεόρασης, την οποία «έντυσε» με την χαρακτηριστική του φωνή, πέθανε σε ηλικία 86 ετών.

Γεννημένος στις 4 Οκτωβρίου 1938, ξεκίνησε την πορεία του στον χώρο της σκηνοθεσίας και του μοντάζ τη δεκαετία του 1960. Από τα πρώτα του βήματα, το ταλέντο και η μοναδική αισθητική του προσέγγιση τον ανέδειξαν, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του σε δεκάδες παραγωγές.

Μέχρι το 2005, είχε σκηνοθετήσει ή συνεργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη σε πάνω από 40 τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές. Στο έργο του περιλαμβάνονται σημαντικές δημιουργίες όπως Οι Ιερόσυλοι, Η Έκτη Εντολή, Βασίλης, Ιάσων και Ντόκυ, καθώς και εμβληματικές τηλεοπτικές σειρές όπως Κωνσταντίνου και Ελένης, Δέκα Λεπτά Κήρυγμα, Το Καφέ της Χαράς και Ας Πρόσεχες.

Παράλληλα, συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της ελληνικής τηλεοπτικής αισθητικής, σκηνοθετώντας δελτία ειδήσεων αλλά και ποικίλες ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA. Η παρουσία του υπήρξε καθοριστική, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στην ποιότητα της ελληνικής τηλεόρασης.

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Το «αντίο» των Ελλήνων Σκηνοθετών

Με ανακοίνωσή της, η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών αποχαιρέτησε τον Κώστα Λυχναρά με βαθιά συγκίνηση, αναγνωρίζοντας την πολύτιμη και πολυσχιδή προσφορά του.

Ως ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας από το 1973, ο Λυχναράς στήριξε με συνέπεια και πάθος τις διεκδικήσεις των Ελλήνων σκηνοθετών. Η συμβολή του ήταν καθοριστική στη διαμόρφωση της τηλεοπτικής γλώσσας, με την εικόνα και την αφήγησή του να φέρνουν έναν νέο αέρα στην ελληνική τηλεόραση.

Ήταν ένας αυθεντικός δάσκαλος, που με γενναιοδωρία μετέδιδε τις γνώσεις και την αγάπη του για την τέχνη στους νέους σκηνοθέτες. Η απώλειά του προκαλεί βαθιά συγκίνηση, καθώς το έργο και η πορεία του αποτυπώνουν τη διαδρομή ενός ακούραστου εργάτη της εικόνας, με καθοριστική συμβολή στον εκσυγχρονισμό της εγχώριας τηλεοπτικής παραγωγής – πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο.