Μπόμπαν Γιάνκοβιτς: Η τραγική στιγμή του που σημάδεψε για πάντα το ελληνικό μπάσκετ

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ήταν 28 Απριλίου 1993, κατά τη διάρκεια του τέταρτου αγώνα της σειράς ανάμεσα στον Πανιώνιο και τον Παναθηναϊκό για τα ημιτελικά του πρωταθλήματος της σεζόν 1992/93. Με οκτώ λεπτά να απομένουν για τη λήξη, ο Παναθηναϊκός προηγείται με 56-50 και βρίσκεται ένα βήμα πριν το 3-1 στη σειρά, που θα τον οδηγούσε στον τελικό.

Σε εκείνη την κρίσιμη στιγμή, ο Σέρβος μπασκετμπολίστας του Πανιωνίου, Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, αποφασίζει να ποστάρει τον Φραγκίσκο Αλβέρτη. Σηκώνεται και σκοράρει, μειώνοντας τη διαφορά στους τέσσερις πόντους. Το γήπεδο παίρνει φωτιά, καθώς ο Πανιώνιος επιστρέφει από το -17, γεμίζοντας τους φιλάθλους με ελπίδα.

Ωστόσο, ο διαιτητής της αναμέτρησης, Σταύρος Κουκουλεκίδης, ακυρώνει το καλάθι, καταλογίζοντας επιθετικό φάουλ στον Γιάνκοβιτς. Ήταν το πέμπτο του φάουλ, που σήμαινε αυτόματη αποβολή από τον αγώνα.

Ο Μπόμπαν, εκνευρισμένος και θολωμένος από την απόφαση, αντιδρά παρορμητικά. Με ορμή, χτυπά το κεφάλι του στη σιδερένια βάση της μπασκέτας. Αμέσως, σωριάζεται στο έδαφος, σοκάροντας τους πάντες στο γήπεδο.

Μια από τις χειρότερες μέρες στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ

Οι γιατροί και των δύο ομάδων έσπευσαν αμέσως κοντά του για να διαπιστώσουν τι είχε συμβεί. Ο μπασκετμπολίστας κειτόταν αιμόφυρτος στο παρκέ, φωνάζοντας πως δεν μπορούσε να κουνήσει τα χέρια και τα πόδια του.

Το ιατρικό πόρισμα ήταν σοκαριστικό: συντριπτικό κάταγμα και εξάρθρωση στον έκτο αυχενικό σπόνδυλο. Η βλάβη που είχε υποστεί αποδείχθηκε ανεπανόρθωτη.

Παρά το τραγικό γεγονός, ο αγώνας συνεχίστηκε κανονικά, με τον Παναθηναϊκό του Νίκου Γκάλη να επικρατεί με 57-65 και να προκρίνεται στους τελικούς απέναντι στον Ολυμπιακό. Ωστόσο, κανείς δεν θυμάται το σκορ εκείνης της ημέρας. Η 28η Απριλίου 1993 έχει χαραχθεί στη μνήμη όλων ως μία «μαύρη ημέρα» για το ελληνικό μπάσκετ.

Ο τότε γιατρός του Πανιωνίου, Γιώργος Κατσιφαράκης, αδυνατούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς αποχώρησε από το παρκέ με φορείο, ενώ η ομάδα του ξεκίνησε άμεσα την αναζήτηση των καλύτερων νευροχειρουργών για να προχωρήσουν σε επέμβαση. Δυστυχώς, όμως, η ζημιά ήταν ανίατη.

Η καριέρα ενός από τους κορυφαίους μπασκετμπολίστες του ελληνικού πρωταθλήματος έλαβε ένα απότομο και άδικο τέλος εκείνη την ημέρα. Ο 30χρονος Μπόμπαν Γιάνκοβιτς δεν θα ξανάπαιζε μπάσκετ ποτέ. Μετά την ανακοίνωση της σοβαρότητας της κατάστασης, συμπαίκτες, αντίπαλοι και φίλοι έσπευσαν στο νοσοκομείο για να στηρίξουν τον Μπόμπαν και να ενημερωθούν για την υγεία του.

Ύστερα από μακρά νοσηλεία, μεταφέρθηκε στο Λονδίνο, σε εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης, για να συνεχίσει τη θεραπεία του. Έναν χρόνο αργότερα, επέστρεψε στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω του μια καριέρα που τελείωσε πρόωρα αλλά παραμένοντας σύμβολο δύναμης και θέλησης.

Έξω από το γήπεδο του Πανιωνίου συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου για να τον υποδεχτεί. «Είμαι πολύ χαρούμενος που επέστρεψα στην Ελλάδα. Μπορώ να ξαναβρώ τον παλιό μου εαυτό και να δώσω κάτι ακόμα στους Έλληνες», δηλώνει μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, ευχαριστώντας όλους όσους βρέθηκαν στο σημείο για να τον χαιρετήσουν. «Ήταν γραφτό να συμβεί. Όπως μπορείς να πάθεις ένα ατύχημα στο αυτοκίνητο, στον δρόμο, παντού. Συνέβη. Και συνεχίζουμε τώρα τη ζωή μας. Νιώθω μισός Σέρβος μισός Έλληνας. Η καρδιά μου είναι στην Αθήνα», είπε ο μπασκετμπολίστας.

Αυτή η άτυχη στιγμή έμελλε να αλλάξει τη ζωή του ταλαντούχου αθλητή και ξεχωριστού ανθρώπου. Η μοίρα τον «καθήλωσε» σε αναπηρικό καροτσάκι για τα επόμενα 13 χρόνια της ζωής του, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή εν πλω στις 28 Ιουνίου 2006.

Η καριέρα, η ζωή μετά το μπάσκετ και ο γιος του που συνέχισε την κληρονομιά του

Από μικρή ηλικία, ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς είχε μόνο μία αγάπη: τον Ερυθρό Αστέρα. Ήταν αναπόφευκτο να ξεκινήσει την μπασκετική του πορεία από εκεί. Η μοίρα το έφερε ώστε οι άνθρωποι του Αστέρα να τον ανακαλύψουν πρώτοι, και έτσι, τον Νοέμβριο του 1980, σε ηλικία μόλις 17 ετών, έκανε το ντεμπούτο του στο κλασικό ντέρμπι κόντρα στην Παρτίζαν.

Φόρεσε τη φανέλα του Ερυθρού Αστέρα για δέκα χρόνια, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του. Στην τελευταία του σεζόν (1989-90), απέδειξε σε όλους ότι ήταν ένας «σούπερσταρ» του μπάσκετ. Με μέσο όρο πάνω από 20 πόντους, αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του σερβικού πρωταθλήματος, οδηγώντας την ομάδα του στους τελικούς απέναντι στη θρυλική και ανίκητη Γιουγκοπλάστικα Σπλιτ.

Παρά τη βαθιά σύνδεσή του με τον Ερυθρό Αστέρα, οι συγκρούσεις με τη διοίκηση και ο εμφύλιος πόλεμος στη χώρα τον ώθησαν να αναζητήσει μια πιο ασφαλή και σταθερή ζωή για τον ίδιο και την οικογένειά του. Έτσι, το 1990, πήρε μια τολμηρή απόφαση που τάραξε τα νερά του ευρωπαϊκού μπάσκετ: μετακόμισε στην Ελλάδα για να ενταχθεί στον Πανιώνιο, μια ομάδα που θα μπορούσε υπό συγκεκριμένη συνθήκη να έχει «απογειωθεί».

Στη Νέα Σμύρνη έγινε μέρος μιας μαγικής εποχής για τον Πανιώνιο, παίζοντας δίπλα σε θρύλους όπως ο Φάνης Χριστοδούλου, ο PJ Brown και ο Φάντο Κλάρκ. Με τη δική του συμβολή, ο Πανιώνιος καθιερώθηκε στην Α1 κατηγορία και έγραψε ιστορία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Για τρία χρόνια τίμησε τη φανέλα των «κυανέρυθρων», μέχρι που το τραγικό ατύχημα έβαλε πρόωρο τέλος στην καριέρα του. Αγωνιζόταν στις θέσεις «3» και «4», με ύψος 2,05 μ., και θεωρούνταν ένας από τους κορυφαίους Σέρβους παίκτες της εποχής του. Δυστυχώς, οι συνθήκες της εποχής τον εμπόδισαν να διακριθεί σε διεθνείς διοργανώσεις με την εθνική ομάδα, αφήνοντας μια αίσθηση ανεκπλήρωτης δυναμικής.

Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς μπορεί να σταμάτησε το μπάσκετ, αλλά δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει. Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στην Ελλάδα, προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, πάντα με τη στήριξη της οικογένειάς του. Δίπλα του ήταν η σύζυγός του, Ντραγκάνα, και ο γιος του, Βλάντο Γιάνκοβιτς, ο οποίος αναδείχθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του Πανιωνίου και του ελληνικού μπάσκετ.

Ο Μπόμπαν πέρασε την υπόλοιπη ζωή του σε αναπηρικό καροτσάκι, αλλά παρέμεινε αφοσιωμένος στο άθλημα που αγαπούσε. Συνήθιζε να παρακολουθεί τους αγώνες της αγαπημένης του ομάδας, του Πανιωνίου, στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Κάθε φορά που εμφανιζόταν, οι «πάνθηρες» τον αποθέωναν, τιμώντας την ανεπανάληπτη προσφορά του. Σε μια συγκινητική κίνηση, η διοίκηση του συλλόγου αποφάσισε να αποσύρει τη φανέλα με το νούμερο 8 και να την κρεμάσει στην οροφή του κλειστού γηπέδου, τιμώντας έναν αθλητή που σημάδεψε το ελληνικό και σερβικό μπάσκετ.

Ανάμεσα σε εκείνους που έζησαν από κοντά το τραγικό περιστατικό που σημάδεψε τη ζωή του Μπόμπαν ήταν και ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, εμβληματικός αρχηγός του Παναθηναϊκού. Ως παίκτης στον μοιραίο αγώνα μεταξύ Παναθηναϊκού και Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη, ο Αλβέρτης βίωσε με τα ίδια του τα μάτια το φρικτό γεγονός, ένα συμβάν που θα τον ακολουθεί για πάντα.

«Το περιστατικό αυτό ήταν ό, τι πιο στραβό μου έχει τύχει ποτέ. Η χειρότερη στιγμή στην καριέρα μου. Οι νίκες και οι ήττες είναι δευτερεύοντα πράγματα. Εάν μπορούσα να σβήσω, ή να αλλάξω κάτι, θα ήμουν Θεός. Υποθετικά δεν μπορούμε να μιλάμε. Σίγουρα, όμως, θα έσβηνα τον τραυματισμό του Μπόμπαν. Όλα τα άλλα μπορείς να τα φτιάξεις», είχε δηλώσει ο Αλβέρτης.

Ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς πέθανε στις 28 Ιουνίου 2006, σε ηλικία 42 ετών, από καρδιακή ανακοπή. Βρισκόταν στο πλοίο με προορισμό τη Ρόδο για να περάσει τις διακοπές του μαζί με την οικογένειά του. Η κηδεία πραγματοποιήθηκε στη Νέα Σμύρνη και η ταφή έγινε στο κοιμητήριο της πόλης.

Το φέρετρο του μπασκετμπολίστα σκεπάστηκε με μια σημαία του Πανιωνίου, ενώ οι οπαδοί του δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να τραγουδούν προς τιμήν του στην τελετή.

Ο Βλαδίμηρος «Βλάντο» Γιάνκοβιτς, γεννημένος στις 3 Μαρτίου 1990 στο Βελιγράδι, φαίνεται πως ήταν «προορισμένος» να ασχοληθεί με το μπάσκετ, φέροντας το όνομα και την κληρονομιά του πατέρα του. Παρόλο που κατάγεται από τη Σερβία, διαθέτει ελληνική υπηκοότητα και έχει αγωνιστεί με την εθνική ομάδα, αφήνοντας το στίγμα του στα εφηβικά πρωταθλήματα. Με ύψος 2,02 μέτρα, αγωνίζεται στη θέση του «small forward» (3).

Η καριέρα του ξεκίνησε το 2007 από τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του. Γρήγορα ξεχώρισε για τις ικανότητές του και εξελίχθηκε σε βασικό στέλεχος της ομάδας. Ο Βλάντο αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους φιλάθλους, όπως και ο πατέρας του, και παρέμεινε στους «πάνθηρες» μέχρι το 2013.

Το 2013 έκανε το μεγάλο βήμα, μεταγράφοντας στον Παναθηναϊκό. Με τους «πράσινους» κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2014) και τρία Κύπελλα Ελλάδας (2014, 2015, 2016), ενώ είχε και συμμετοχές στην Euroleague.

Από εκεί και έπειτα, η καριέρα του τον οδήγησε σε διάφορες ομάδες: Βαλένθια, Άρη, Ανδόρα, Χολαργό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, ξανά ΑΕΚ, Καρδίτσα, και πλέον αγωνίζεται στο Περιστέρι. Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς παραμένει μια σταθερή παρουσία στο ελληνικό μπάσκετ, με μακρά και αξιοσημείωτη πορεία.