Σοκάρει η Άριελ Κωνσταντινίδη για τη ναρκισσιστική μητέρα της: «Λύση για εμένα ήταν μόνο η λοβοτομή»

Μια καταιγιστική συνέντευξη έδωσε η Άριελ Κωνσταντινίδη, η οποία φιλοξενήθηκε στην εκπομπή της ΕΡΤ «Στούντιο 4» το απόγευμα της Τρίτης (15/4).
Η ηθοποιός εξομολογήθηκε για τις δύο άκρα που βίωσε στη ζωή της: τη χαρά της εγκυμοσύνης σε ηλικία 54 ετών και τον πόνο της παιδικής της ηλικίας δίπλα σε μια μητέρα με ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας.
«Πάθαινε διάφορα κάθε φορά που είχα πρεμιέρα»
Περιέγραψε, μάλιστα, ένα σκοτεινό οικογενειακό σκηνικό. Η μητέρα της, όπως είπε, ήταν ένας άνθρωπος που «έπαιζε με το μυαλό σου, σου έστελνε διπλά μηνύματα» και χρησιμοποιούσε την κόρη της για να αντλεί προσοχή και θαυμασμό από το περιβάλλον.
«Πάθαινε διάφορα κάθε φορά που είχα πρεμιέρα, έμπαινε σε μεγάλη ταραχή για να με πάρει πίσω και να μη χαρώ. Μόνο από εκείνη είχα δικαίωμα να παίρνω χαρά. Δυστυχώς, το περιβάλλον όλο τη θαύμαζε, ήταν όμορφη, έξυπνη και σαγηνευτική για να καλύπτει πολλά. Εγώ ήρθα ένα παιδί φουλ σε συναίσθημα, με μία γυναίκα που ήταν απολύτως παγωμένη», είπε χαρακτηριστικά η Άριελ Κωνσταντινίδη.
Η εγκυμοσύνη που της έδωσε χαρά
Παρά τα όσα δύσκολα βίωσε σε μικρή ηλικία, σήμερα η Άριελ Κωνσταντινίδη διανύει μια συνειδητή εγκυμοσύνη, που χρωματίζει τη ζωή της. Όπως αποκάλυψε, δεν αγχώθηκε αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την εγκυμοσύνη των δίδυμων γιων της. Αυτό το παιδί, όπως είπε, είναι για εκείνη μια ευκαιρία να επαναπροσδιορίσει τη μητρότητα, με τον δικό της τρόπο – χωρίς φόβο και χωρίς ενοχές: «Ταλαιπωρήθηκα, όχι από εξωσωματικές αλλά για να νιώσω ότι είμαι κατάλληλη μαμά», είπε χαρακτηριστικά.
«Από μικρή ένιωθα ότι δεν ανήκω σε κανέναν, ότι είμαι ορφανή»
Αναφέρθηκε, επίσης, στον πατέρα της, που έπασχε από μανιοκατάθλιψη, και στο πώς όλη η οικογένεια ήταν παραδομένη στη δύναμη της μητέρας της, αφήνοντάς τη να ελέγχει τα πάντα. «Ενώ ήμουν τσουπωτή, στα μάτια της είχα ανορεξία. Το είχαμε συζητήσει, αλλά δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με μια τέτοια προσωπικότητα. Έλεγα ότι πρέπει να κάνω. Η λύση για εμένα ήταν μόνο ότι με τη λοβοτομή θα μπορέσω να επιβιώσω, να μην αισθάνεσαι αλλά να ζεις».
Για την ημέρα που η μητέρα της έφυγε από τη ζωή, η Άριελ Κωνσταντινίδη εξομολογήθηκε: «Ήταν μία ωραία μέρα. Είχαμε αποχαιρετιστεί νωρίτερα, είχε άνοια και η ποιότητα ζωής της δεν ήταν καλή. Από τότε που γέννησα δεν ήθελα πολύ επαφή με τα παιδιά μαζί της, είχε ψευδαισθήσεις, ήταν επικίνδυνη για τον εαυτό της και για τους άλλους. Τη λάτρευα και ήταν σχολείο, έχω αντοχές και όρεξη για τη ζωή, αυτό της το χρωστάω. Από μικρή ένιωθα ότι δεν ανήκω σε κανέναν, ότι είμαι ορφανή».






0 ΣΧΟΛΙΑ