Πέθανε ο Μητροπολίτης Άνθιμος, δηλαδή κάποιος ομοφοβικός, που θεωρούσε ασήμαντο τον βιασμό παιδιού

Κάμποσα ήταν τα «μαργαριτάρια» του πρώην Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθίμου. Δε χωράει καμία θλίψη για τον θάνατό του. Έφυγε πλήρης ημερών, παίρνοντας μαζί του αισχρές αποψούλες για γκέι, μετανάστες, πρόσφυγες, παιδιά. Κάθε δηλαδή άτομο που δε γεννήθηκε λευκός άνδρας, για να μην το κουράζουμε.
Λίγο δύσκολο να στενοχωρηθούμε για κάποιον που θεωρούσε «θανάσιμο αμάρτημα» τους ομοφυλόφιλους, για κάποιον που η φυλομετάβαση ήταν «παλαβά πράγματα» και «ασθένεια», για κάποιον που είχε ρατσιστικές θέσεις απέναντι σε μετανάστες και πρόσφυγες, για κάποιον που φωτογραφιζόταν με την ηγεσία της Χρυσής Αυγής, για κάποιον αρνητή ύπαρξης άλλων πλανητών πλην της Γης και τέλος, το σημαντικότερο, για κάποιον που θεωρούσε μικρής σημασίας τους βιασμούς ενός παιδιού και που προσπαθούσε να τους συγκαλύψει. Θέλετε να συνεχίσω; Διότι προφανώς το βαρέλι είναι χωρίς πάτο.
Το «αγαπάτε αλλήλους» που χάθηκε στη μετάφραση
Έζησε εννιά δεκαετίες ακολουθώντας μια ζωή δήθεν αφιερωμένη στα θεία, ενώ παράλληλα οι απόψεις που εξέφραζε φανέρωναν μόνο σκοτάδι στην ψυχή του. Ο Χριστός διαμήνυε «αγαπάτε αλλήλους», αλλά αυτό χάθηκε στη μετάφραση; Προφανώς η αγάπη για τον συνάνθρωπο κινείται σε αντίθετη τροχιά με τα παραπάνω πιστεύω του.
Πολλοί άνθρωποι έχουν απομακρυνθεί ή στραφεί εναντίον της θρησκείας εξαιτίας τέτοιων ιερωμένων όπως ήταν ο Άνθιμος. Διότι, ας μη γελιόμαστε, τι παράδειγμα θα δώσει κάποιος που δεν ακολουθεί τον δρόμο που διδάσκει; Φυσικά και η εικόνα οποιουδήποτε τέτοιου ανθρώπου θα είναι πάντα αφερέγγυα.
Ήταν το 2015, πριν δέκα χρόνια δηλαδή -όχι το 1915 που οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου και οι γκέι με τις πόρνες ήταν δακτυλοδεικτούμενοι- όταν σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Τα Καρντάσιανς» είχε πει το εξής ασύλληπτο μετά από σχόλιο του παρουσιαστή ότι τα λόγια του Χριστού δε θέτουν περιορισμούς και πως η αγκαλιά του τους χωράει όλους. Η απάντησή του ήταν: «Είναι τόσοι πολλοί που δεν τους χωράει όλους η αγκαλιά μας».
Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματα. Εγώ, πάντως, στενοχώρια ένιωσα για την Καίτη Κωνσταντίνου, που έφυγε λίγες μέρες πριν με ήθος, αξιοπρέπεια και μια σπουδαία παρακαταθήκη. Η συμμετοχή της σε διαχρονικές σειρές αφήνει μόνο διδάγματα για τις νεότερες γενιές.
Ευχαριστούμε, δε θα πάρουμε. Κρατάμε τη θλίψη μας για κάποια αξιοσέβαστη απώλεια.





0 ΣΧΟΛΙΑ