Και είναι ακόμα Μάρτιος: 15 Διάσημοι Έλληνες που έφυγαν από την ζωή τις πρώτες 65 μέρες του 2025!
Το τελευταίο διάστημα ακούμε όλο και για περισσότερους ξαφνικούς θανάτους που σοκάρουν το Πανελλήνιο! Το 2025 μπήκε όπως ακριβώς μας άφησε το 2024, το οποίο στο φινάλε τους έκρυβε αρκετές δυσάρεστες ειδήσεις.
Και αν νόμιζε κανείς πως οι θάνατοι και ειδικά νέων ανθρώπων θα έμεναν πίσω στο παλιό έτος κάνει λάθος! Τι και αν μετράμε λίγες περισσότερες από 60 μέρες στο 2025, οι θάνατοι που έχουν σοκάρει το Πανελλήνιο είναι αρκετοί! Το Athensmagazine.gr έκανε μια «σούμα» και σας παρουσιάζει 15 Διάσημους Έλληνες που άφησαν την ζωή τους τις πρώτες μέρες του πρώτου έτους με τα ονόματα του Αλέξη Κούγια, του Κώστα Σημίτης και της Καίτης Γκρέυ να ξεχωρίζουν!
15 Διάσημοι Έλληνες που έχουν πεθάνει μέσα στο 2025
- Γιώργος Μπιστικέας: 01 Ιανουαρίου 2025
Ο πρώτος «διάσημος» θάνατος του 2025 ήταν εκείνος του Γιώργου Μπιστικέα! Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Γιώργος Μπιστικέας έφυγε από την ζωή την Πρωτοχρονιά, σε ηλικία 84 ετών. Η παλιά δόξα του Απόλλωνα Σμύρνης, του Παναιγιάλειου και των Τρικάλων συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με την Καλαμάτα, της οποίας διατέλεσε και ποδοσφαιριστής αλλά και διοικητικός παράγοντας. Έγινε γνωστός από ένα περιστατικό σε ιντερνετική εκπομπή του Σωτήρη Γεωργούντζου.
- Κώστας Σημίτης: 05 Ιανουαρίου 2025
Στις 05 Ιανουαρίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης.Ο Κώστας Σημίτης βρισκόταν τις τελευταίες ημέρες στο εξοχικό του, στους Αγίους Θεοδώρους, για τις εορτές.
VIRAL
Στις 7.31 το πρωί της Κυριακής, σύμφωνα με δηλώσεις του διοικητή του νοσοκομείου Κορίνθου, διακομίστηκε σε αυτό χωρίς τις αισθήσεις του με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Εκεί έγινε προσπάθεια ανάνηψης χωρίς οι γιατροί να καταφέρουν να τον κρατήσουν στη ζωή. Ο θάνατός του διαπιστώθηκε στις 7:50.
Ο Κώστας Σημίτης γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου του 1936. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ της (τότε) Δυτικής Γερμανίας και οικονομικά στο London School of Economics. Ηταν νυμφευμένος με τη Δάφνη Σημίτη, την οποία γνώρισε την περίοδο που αμφότεροι σπούδαζαν στο LSE.
Στη διάρκεια της δικτατορίας διέφυγε παράνομα στο εξωτερικό και παραπέμφθηκε ερήμην στο Στρατοδικείο για απόπειρα εμπρησμού και παράβαση του νόμου περί εκρηκτικών υλών. Σε αντίποινα συνελήφθη η σύζυγός του, Δάφνη Σημίτη, και κρατήθηκε επί δύο μήνες σε απομόνωση.
Μετά την πτώση της Χούντας το 1974, υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ και ανέλαβε αρκετές υπουργικές θέσεις, όταν το κόμμα ανέλαβε την εξουσία.
Στις 18 Ιανουαρίου του 1996 διαδέχτηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία μετά από ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, εκπροσωπώντας τον λεγόμενο «εκσυγχρονιστικό» πόλο.
Στις 30 Ιουνίου 1996, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης μετά από θυελλώδη συνεδρίαση εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο 4ο Συνέδριο του κόμματος. Επανεξελέγη πρωθυπουργός μετά τη νίκη του στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1996 και του Απριλίου 2000.
- Στέλλα Γκρέκα: 06 Ιανουαρίου 2025
Μια μέρα μετά φεύγει από την ζωή η πιο μεγάλη ηλικιακά Ελληνίδα καλλιτέχνιδα. Πέθανε, σε ηλικία 103 ετών, η σημαντική τραγουδίστρια του ελαφρού ρεπερτορίου Στέλλα Γκρέκα.
Η Στέλλα Γκρέκα είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1922, ένα από τα εννέα παιδιά μιας φτωχής οικογένειας. Μέσω του πατέρα της, που ήταν σκηνογράφος και είχε φιλικές σχέσεις με σημαντικούς ανθρώπους του χώρου, όπως ο Παντελής Χορν, εμφανίστηκε στη μουσική σκηνή, σε πολύ μικρή ηλικία. Το κανονικό της όνομα ήταν Στυλιανή Λαγκαδά.
Σύμφωνα με το βιογραφικό της σημείωμα, όπως εμφανίζεται στη Wikipedia, το 1942 παντρεύτηκε τον ποιητή και σκηνοθέτη Ορέστη Λάσκο, ο οποίος της έδωσε το καλλιτεχνικό όνομα «Στέλλα Γκρέκα».
Ηχογράφησε μια σειρά από επιτυχίες γνωστών δημιουργών όπως τα “Πάμε στο άγνωστο”, “Χθες το βράδυ”, “Γύρισε”, “Τί κι αν χαθείς”, “Το τραγούδι της Μαρίνας”. Αρνήθηκε να δισκογραφήσει, πάντως, το “Δυο πράσινα μάτια” του 1945 και το “Λίγες καρδιές αγαπούνε” το 1946, το οποίο ο δημιουργός του Μιχάλης Σουγιούλ πρότεινε στον άγνωστο τότε Τώνη Μαρούδα, και του χάρισε την πρώτη του επιτυχία.
Η δισκογραφική της παρουσία περιορίστηκε, ουσιαστικά, στη διετία 1946-1947. Την ίδια περίοδο τραγουδούσε και στο ραδιόφωνο, με τη συνοδεία του συνθέτη Κώστα Γιαννίδη.
Η κινηματογραφική της καριέρα σφραγίστηκε από την ταινία «Μαρίνα», όπου ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία, σε σενάριο των Σακελλάριου – Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία του πρώτου, ήταν μια παραγωγή του κουμπάρου της Φιλοποίμενα Φίνου και προβλήθηκε τον Μάρτιο του 1947. Η Γκρέκα είχε στο πλάι της τον Δημήτρη Μυράτ και τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Ήταν ένα απλό ρομάντζο, που έγινε μεγάλη επιτυχία, λόγω της σκηνοθεσίας του Σακελλάριου και των τραγουδιών που ερμήνευε η Γκρέκα.
- Χρύσα Μαλτέζου: 11 Ιανουαρίου 2025
Στις 11 Ιανουαρίου πέθανε η ιστορικός Χρύσα Μαλτέζου. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών η ιστορικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Χρύσα Μαλτέζου.
Η Χρύσα Μαλτέζου γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1941, όπου πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές της στο Αβερώφειο Γυμνάσιο.
Σπούδασε με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1959-1964). Ως υπότροφος της Γαλλικής Κυβέρνησης φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Μεσογειακών Σπουδών του Αix-en-Ρrovence (1962) και ως υπότροφος της Ακαδημίας Αθηνών μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας. Ηταν διπλωματούχος του Corso di Ρerfezionamento του Πανεπιστημίου της Πάντοβας (1965-1967) και πτυχιούχος της Σχολής Παλαιογραφίας, Αρχειονομίας και Διπλωματικής των Κρατικών Αρχείων της Βενετίας.
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούσαν στη βενετική περίοδο της ελληνικής ιστορίας: σχέσεις του Ελληνισμού με τη Δύση (φραγκοκρατούμενος και βενετοκρατούμενος ελληνισμός) από τον 13ο ως τον 18ο αιώνα και στις αρχειακές, παλαιογραφικές και διπλωματικές έρευνες.
Από το 1969 έως το 1979 διετέλεσε ερευνήτρια του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Επίσης Διευθύντρια του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών από το 1980 μέχρι το 1994.
Εργάστηκε ως Ειδική Επιστήμων στο Πανεπιστήμιο Κρήτης με αντικείμενο τη Βυζαντινή Ιστορία και Ιστορία της λατινοκρατίας στον ελληνικό χώρο απόστο χρονικό διάστημα μεταξύ 1977 και 1982. Από το 1982 έως το 1994 διετέλεσε Καθηγήτρια Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Διετέλεσε Διευθύντρια του Τομέα Αρχαίας και Μεσαιωνικής Ιστορίας, και Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο.
Το 1987 υπηρέτησε ως Fellow του Dumbarton Oaks Centre for Byzantine Studies, Washington.
Το 1995 διορίστηκε Καθηγήτρια Ιστορίας της περιόδου της βενετοκρατίας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1998 εξελέγη από την Ακαδημία Αθηνών Διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας.
Τον Οκτώβριο του 2005, στο πλαίσιο του προγράμματος του Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, έδωσε διαλέξεις και σεμινάρια στα Αμερικανικά Πανεπιστήμια του Πρίνστον, Rutgers, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ και Mary Washington.
Ελαβε μέρος σε πολυάριθμα ελληνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια και διοργάνωσε διεθνείς επιστημονικές συναντήσεις, ημερίδες και συμπόσια. Μετά από σχετικές προσκλήσεις, έδωσε διαλέξεις και σεμιναριακά μαθήματα σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού (Collège de France, πανεπιστήμια Σορβόννης, Γενεύης, Association Jean Gabriel Eynard, Μπολόνιας, Βαρκελώνης, Μαδρίτης, Βαρσοβίας, Μόσχας, Περθ Αυστραλίας, Ραβέννας, Fondazione Flaminia Ραβέννας, Τορίνου, Bερόνας κ.ά.).
Το 1982 τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη συμβολή της στη διάσωση και επιστημονική εκμετάλλευση τoυ Ιστορικού Αρχείoυ των Κυθήρων.
Το 2003 τιμήθηκε για την επιστημονική προσφορά της από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής.
To 2006 το υπό τη διεύθυνσή της Eλληνικό Iνστιτούτο Bενετίας τιμήθηκε με το Διεθνές Bραβείο Ωνάση.
Tο 2007 τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια (έδρα Pαβέννας) με το βραβείο Dante Aligheri για την προσφορά της στη συντήρηση και ανάδειξη των πολιτισμικών αγαθών του ελληνισμού στη Bενετία.
Το 2012 έγινε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2013 εκδόθηκε τόμος αφιέρωμα προς τιμή της.
- Καίτη Γκρέυ: 19 Ιανουαρίου 2025
Στις 19 Ιανουαρίου έφυγε από την ζωή η τεράστια Καίτη Γκρέυ, σε ηλικία 100 ετών. Η Καίτη Γκρέυ ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια του ελαφρού και λαϊκού.
Η Γκρέυ γεννήθηκε στο χωριό Μυτιληνιοί της Σάμου και έχει τρία αδέλφια. Υιοθετήθηκε από την οικογένεια Καλαϊτζή και μεγάλωσε στον Πειραιά.
Αρχικά έγινε ηθοποιός στα μπουλούκια της Ρίτας Τσάκωνα και αργότερα τραγούδησε ελαφρό τραγούδι με τον Γιάννη Βέλλα καθώς και άλλους καλλιτέχνες του είδους. Πρότυπό της υπήρξε ο Τζίμης Μακούλης. Το πρώτο της τραγούδι το ηχογράφησε το 1952 και ήταν η δημιουργία του Γιώργου Μητσάκη “Το μαράζι”. Μετά την επιτυχία που σημείωσε, κατάφερε να γίνει το πρώτο όνομα στα μεγαλύτερα κέντρα της εποχής αλλά και να γραμμοφωνήσει όλους τους μεγάλους συνθέτες της εποχής της.
Διαβάστε επίσης
Ερμήνευσε τις πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών συνθετών όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Βασίλης Τσιτσάνης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Μητσάκης, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Θόδωρος Δερβενιώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Γιώργος Ζαμπέτας και Πάνος Τζαβέλλας.
- Ανδρέας Σταματιάδης: 23 Ιανουαρίου 2025
Στις 23 Ιανουαρίου πέθανε ο παλαίμαχος άσος της ΑΕΚ, Ανδρέας Σταματιάδης. Σε ηλικία 89 ετών πέθανε ο Ανδρέας Σταματιάδης, ένας από τους εμβληματικότερους ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, καθώς έπαιξε μόνο στον Δικέφαλο για 19 χρόνια.
Ο παλαίμαχος παίκτης της ΑΕΚ, αλλά και προπονητής της Ένωσης, αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια προβλήματα υγείας, ενώ τις τελευταίες μέρες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.
Ως ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως εξτρέμ, έπαιξε αποκλειστικά στην ΑΕΚ για 19 χρόνια, όντας συμπαίκτης με τους Μίμη Παπαϊωάννου και Κώστα Νεστορίδη. Από το 1974 ως το 1979 διετέλεσε βοηθός προπονητή, ενώ ανέλαβε δύο φορές χρέη πρώτου τεχνικού ως υπηρεσιακός. Με την Εθνική Ομάδα είχε 8 συμμετοχές.
- Μίμης Δομάζος: 24 Ιανουαρίου 2025
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών ο «στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου, Μίμης Δομάζος.
Ο παλαίμαχος άσος του Παναθηναϊκού (συν των Άμυνας Αμπελοκήπων, ΑΕΚ) και της Εθνικής ομάδας νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός».
Ο Μίμης Δομάζος υπέστη ανακοπή την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου, ανήμερα των 83ων γενεθλίων του, ενώ βρισκόταν στο Χαλάνδρι. Διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στον Ερυθρό Σταυρό χωρίς σφυγμό. Οι γιατροί τον επανέφεραν, πραγματοποιώντας προχωρημένη καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση.
Έκτοτε, νοσηλευόταν διασωληνωμένος στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Ερυθρού Σταυρού και η κατάστασή του χαρακτηριζόταν κρίσιμη. Δύο μέρες μετά, Παρασκευή 24 Ιανουαρίου, ο Μίμης Δομάζος άφησε την τελευταία του πνοή.
Ο Μίμης Δομάζος ήταν ένας από τους καλύτερους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών – για πολλούς ο κορυφαίος παίκτης που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στις αλάνες των Αμπελοκήπων, δίπλα από το γήπεδο του Παναθηναϊκού. Έβγαλε δελτίο στην Άμυνα Αμπελοκήπων σε ηλικία 13 ετών, ενώ σύντομα προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού.
Η πρώτη του ανεπίσημη εμφάνιση με το «τριφύλλι» έγινε σε φιλικό αγώνα εναντίον της ΑΕΚ (0-2) για το Κύπελλο των Χριστουγέννων, που διεξήχθη στις 26 Δεκεμβρίου 1958. Λίγο αργότερα, ο τότε προπονητής των «πρασίνων», Σβέτισλαβ Γκλίσοβιτς, εισηγήθηκε την απόκτησή του και σε ηλικία 17 ετών μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό. Ήταν η αρχή μιας σπουδαίας καριέρας.
Στον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε συνολικά σε 502 αγώνες πρωταθλήματος. Κορυφαία του στιγμή θεωρείται η συμμετοχή του στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 στο Γουέμπλεϊ, απέναντι στον Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ. Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκε 10ος καλύτερος ποδοσφαιριστής στην Ευρώπη, με πρώτο τον Γιόχαν Κρόιφ.
Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε συνολικά 13 τίτλους και ήταν αρχηγός της ομάδας επί σχεδόν 15 χρόνια. Τη διετία 1978-1980 αγωνίστηκε στην ΑΕΚ, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα. Το 1980 επέστρεψε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου ήθελε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Συνολικά κατέγραψε 536 συμμετοχές στο πρωτάθλημα με τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ, ενώ κατέκτησε 14 τίτλους.
Ο Μίμης Δομάζος φόρεσε 50 φορές τη φανέλα της Εθνικής ομάδας και σημείωσε 4 τέρματα, ενώ για αρκετά χρόνια είχε το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη φανέλα πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1959 στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης εναντίον της Δανίας.
- Αναστάσιος: 25 Ιανουαρίου 2025
Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος, κατά κόσμον Αναστάσιος Γιαννουλάτος, εκοιμήθη στις 25 Ιανουαρίου του 2025 σε ηλικία 95 ετών.
Την είδηση έκανε γνωστή η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας, εκφράζοντας τη βαθύτατη οδύνη της. «Η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας με βαθύτατη οδύνη αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρού Αναστασίου. Ο Μακαριώτατος εκοιμήθη σήμερα, 25 Ιανουαρίου 2025, στις 8:30 π.μ. (ώρα Ελλάδος) σε ηλικία 95 ετών, στο Νοσοκομείο “Ο Ευαγγελισμός” των Αθηνών συνεπεία πολυοργανικής ανεπαρκείας. Είχε προηγηθεί πολυήμερη νοσηλεία στο Νοσοκομείο “Υγεία” των Τιράνων» αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και έλαβε το πτυχίο του το 1952. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας.
Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας. Το 1959 ίδρυσε και διεύθυνε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα με τίτλο Πορευθέντες, και τρία χρόνια αργότερα το ομότιτλο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο», από το οποίο ξεκίνησε η ελληνόφωνη ιεραποστολική αφύπνιση κατά τον 20ό αιώνα.
Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ενώ το 1964 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης. Παράλληλα ξεκίνησε ιεραποστολικές εξορμήσεις στην Αφρική και κυρίως στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από ελονοσία. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Φιλοσοφικές Σχολές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Μαρβούργου στη Γερμανία (1965-1969) ως υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Alexander von Humboldt, στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική. Ακόμη, κατείχε εντολή διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Μαρβούργου στη Γερμανία (1966-69).
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα οργάνωσε και διεύθυνε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες» καθώς επίσης και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Αθήνα (1971-1975). Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης το 1972.
Τον ίδιο χρόνο ορίστηκε έκτακτος καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας (1983-1986), από το 1976 τακτικός καθηγητής και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1983 έως το 1987.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο Πανεπιστήμιο, υπήρξε ακόμη Αντιπρόεδρος της Εφορείας Πανεπιστημιακής Λέσχης (1978-79 και 1983-86), πρόεδρος της «Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνος» του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975-84), μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1986-90) και του ΔΣ του Kέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών (1978-82). Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1997 όταν και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και ίδρυσε το ιεραποστολικό περιοδικό Πάντα τα Έθνη, το οποίο διεύθυνε από το 1981 μέχρι το 1991. Παράλληλα ανέπτυξε και επιστημονική δραστηριότητα. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητρόπολης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιλάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί Εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.
Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ήταν πολύγλωσσος και εκτός της μητρικής και της αρχαίας ελληνικής, μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, αλβανικά, έχει επίσης γνώσεις λατινικής, ισπανικής, ιταλικής, ρωσικής και σουαχίλι.
Είχε μελετήσει τα διάφορα θρησκεύματα (αφρικανικά θρησκεύματα, Ινδουϊσμό, Βουδισμό, Ταοϊσμό, Κομφουκιανισμό, Ισλάμ) στις χώρες που ακμάζουν (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία, Νιγηρία, Ινδία, Ταϋλάνδη, Κεϋλάνη, Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα, Βραζιλία, Καραϊβική, Λίβανο, Συρία, Αίγυπτο, Τουρκία κ.α.).
Τιμητικές διακρίσεις
Ήταν ανεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1993 έως το 2005 και επίτιμο μέλος της. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας: της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, ΗΠΑ (1989), του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1995) και του St. Vladimir’s Theological Seminary (2003) και του Πανεπιστημίου Κραϊόβας (2006). Ακόμη ήτανεπίτιμο μέλος της Θεολογικής Ακαδημίας Mόσχας (1998) και εταίρος της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης (2001).
Έχει λάβει Δίπλωμα π. Δημητρίου Στανιλοάε (η ανώτερη θεολογική διάκριση) του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου (2003). Ακόμη έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Φιλοσοφίας: του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1996), του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (1996), του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής των Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και όλων των Τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1998), του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς (2001), του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (2002), των Τμημάτων Φυσικής, Ιατρικής, Δημοτικής Εκπαιδεύσεως και Πολιτικών μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών (2004), του Πανεπιστημίου Βοστώνης (2004), των Τμημάτων Ιατρικής και Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Επίσης έχει λάβει το Χρυσούν Μετάλλιον (η ανώτατη διάκριση) του ως άνω Πανεπιστημίου (2005). Τέλος, έχει υπάρξει επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου (2007), του Πανεπιστημίου Κορυτσάς (2008), του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας καθώς και εκείνου της Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξείνιων Λαών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (2009).
Επίσης, είχε παρασημοποιηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, το Μεγαλόσταυρο της Ρουμανικής Δημοκρατίας, το Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου Α΄ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, το Σταυρό του Ισαποστόλου Βλαδιμήρου Α΄ του Πατριαρχείου Ρωσίας, το Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το Σταυρό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά, το χρυσό Σταυρό μετά δαφνών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το χρυσό κλειδί της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Λαμίας μεταξύ άλλων.
Στις 14 Φεβρουαρίου 2020 το Ρωμαιοκαθολικό Κίνημα Φοκολιάρ, με 140.000 μέλη σε 180 χώρες, του απένειμε το διεθνές βραβείο «Κλάους Χέμερλε» (ο οποίος ήταν Επίσκοπος Άαχεν και καθηγητής Φιλοσοφίας των Θρησκειών) αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερη συμβολή του στην εδραίωση της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνεργασίας των θρησκευτικών κοινοτήτων σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Λίγα από τα λόγια του Μακαριωτάτου κατά τη βράβευσή του: «Το αντίδοτο στον εγωκεντρισμό, που τορπιλίζει την ειρηνική συμβίωση, είναι η ενδυνάμωση της αγάπης μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, μέσα στην κοινωνία. Μιας πολυδιάστατης αγάπης, που δεν περιορίζεται από σύνορα, προκαταλήψεις ή άλλες διακρίσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση καλείται να συμβάλει η υγιής θρησκευτική συνείδηση.»
- Γιάννης Ζιάγκας: 26 Ιανουαρίου 2025
Στις 26 Ιανοαυρίου του 2025 πέθανε σε ηλικία 84 ετών ο Γιάννης Ζιάγκας, πρώην ευρωβουλευτής και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε ιδιοκτήτης και εκδότης της ιστορικής εφημερίδας «ΕΡΕΥΝΑ» στα Τρίκαλα.
Ο Γιάννης Ζιάγκας υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε βουλευτής Τρικάλων και ευρωβουλευτής. Διετέλεσε πρόεδρος των πολεμικών βιομηχανιών Στάγιερ – Ελλάς (ΕΛΒΟ) και ΠΥΡΚΑΛ, ενώ από το 1993 έως το 1996 υπηρέτησε ως υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Επιπλέον, από το 2005 έως το 2015 κατείχε τη θέση του ειδικού συμβούλου του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια. Στενό δεσμό με τον Ανδρέα Παπανδρέου είχε και ο αδελφός του, Μιχάλης Ζιάγκας, ο οποίος υπήρξε γραμματέας στο ιδιαίτερο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού.
- Ιάσων Τριανταφυλλίδης: 27 Ιανουαρίου 2025
Στις 27 Ιανουαρίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 61 ετών, ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου και τηλεόρασης, Ιάσων Τριανταφυλλίδης. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπέστη ανακοπή ενώ βρισκόταν στο σπίτι του. Το τελευταίο διάστημα ο εκλιπών αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης έχει γράψει πάνω από είκοσι βιβλία, μεταξύ άλλων για την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, του τραγουδιού, του μιούζικαλ, καθώς και βιογραφίες ανθρώπων από τον χώρο της Τέχνης.
Αρθρογραφούσε από το 1985 σε εφημερίδες και περιοδικά, ενώ έχει πραγματοποιήσει σειρά εκπομπών στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και πρόσφατα στο διαδίκτυο.
Εχει επίσης επιμεληθεί επανεκδόσεις παλαιού υλικού σε CD για ηθοποιούς και τραγουδιστές, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Βάνου, η Σοφία Βέμπο, η Μαρινέλλα, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γιάννης Σπάρτακος, αλλά και του συνόλου της μουσικής του Νίκου Μαμαγκάκη για τον κινηματογράφο.
Διαβάστε επίσης
Στην τηλεόραση παρουσίασε το πρώτο πρωινό του MEGA («Κοκτέιλ»), καθώς και εκπομπές με συνεντεύξεις, αφιερώματα, μονογραφίες. Υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του «Να η ευκαιρία» και σχολιαστής σε ειδήσεις.
Αρθρογράφησε επίσης στην Εφημερίδα των Συντακτών, ενώ πραγματοποιούσε καθημερινή μεσημεριανή εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 με τίτλο «Αθήνα, με ακούς;».
- Τάκης Οικονομόπουλος: 10 Φεβρουαρίου 2025
Πέθανε, σε ηλικία 82 ετών, εννέα μέρες μετά το σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το μεσημέρι της 1ης Φεβρουαρίου, ο Τάκης Οικονομόπουλος τερματοφύλακας που έγραψε ιστορία με τα χρώματα του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ελλάδος.
Ο παλιός μεγάλος άσος του «τριφυλλιού» και κατά πολλούς ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας που ανέδειξε το ελληνικό ποδόσφαιρο, ήταν επί μέρες διασωληνωμένος στη ΜΕΘ του «Ερυθρού Σταυρού» κι «έφυγε» απ’ τη ζωή ακριβώς 17 μέρες μετά το θάνατο ενός άλλου τεράστιου «μύθου» του ελληνικού ποδοσφαίρου, του Μίμη Δομάζου.
Ο Οικονομόπουλος μάλιστα, εμφανώς καταβεβλημένος, είχε δώσει το «παρών» στην κηδεία του «Στρατηγού» στις 27 Ιανουαρίου, τέσσερις μέρες πριν υποστεί το εγκεφαλικό επεισόδιο.
Το «πουλί», όπως ήταν το προσωνύμιο του Οικονομόπουλου, λόγω των εντυπωσιακών του εκτινάξεων, αποτελεί έναν από τους κορυφαίους τερματοφύλακες που έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο, ενώ σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορία και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου είναι ο βασικός γκολκίπερ στην καλύτερη 11αδα όλων των εποχών στη χώρα μας.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αθλητική Ένωση Καλλιθέας, στην οποία έμεινε μέχρι τα 16 του, όταν και πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Σμύρνης.
Το 1962 μεταγράφηκε στην Προοδευτική, ενώ έναν χρόνο αργότερα φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού, όπου έμεινε για 13 χρόνια αποτελώντας τον στυλοβάτη των «πράσινων».
Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα του ήταν η συμμετοχή, ως βασικού, στον τελικό του Γουέμπλεϊ το 1971, ενώ είναι ο κάτοχος του πανελληνίου ρεκόρ ανέπαφης εστίας για 1.088 λεπτά, το οποίο πέτυχε το 1965 και συγκεκριμένα από τις 17 Ιανουαρίου μέχρι τις 27 Μαΐου.
Ο Οικονομόπουλος κατέκτησε συνολικά επτά ομαδικούς τίτλους, πέντε πρωταθλήματα Ελλάδας (1964, 1965, 1969, 1970 και 1972) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1967 και 1969), ενώ ήταν και φιναλίστ του Διηπειρωτικού Κυπέλλου του 1971.
Ήταν και μέλος της Εθνικής, αγωνιζόμενος 25 φορές με το εθνόσημο στο στήθος. Έκανε το ντεμπούτο του το 1965, ενώ τελευταία φορά συμμετείχε σε αγώνα της Εθνικής Ελλάδας το 1974.
Το 1976 η Παναχαϊκή τον απέκτησε από τον Παναθηναϊκό και έμεινε στην Πάτρα για έναν χρόνο, για να επιστρέψει στον Απόλλων Σμύρνης και να κλείσει εκεί την καριέρα του το 1979.
Από το 1979 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο μέχρι και το 2006 αποτέλεσε τον προπονητή τερματοφυλάκων του Παναθηναϊκού, ενώ διατέλεσε και πρώτος προπονητής για μερικά ματς το 2002 μετά την απομάκρυνση του Σέρχιο Μαρκαριάν.
- Ελένη Καραμπεσίνη: 25 Φεβρουαρίου 2025
Η Ελένη Καραμπεσίνη, πρωταθλήτρια του μήκους, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 53 χρόνων στις 25 Φεβρουαρίου έπειτα από σκληρή μάχη με την ανίατη ασθένεια.
Η Ελένη Καραμπεσίνη γεννήθηκε, μεγάλωσε και διέμενε στο Καματερό.
Ανήκε στην ομάδα στίβου της ΑΕΚ, με προπονητή τον Βασίλη Χαλά, ενώ από το 1993 μέχρι και το 1997 τεχνικός της ήταν ο Νέστορας Κολοβός.
Με τα χρώματα της ΑΕΚ κατέκτησε δύο πανελλήνιους τίτλους σε ανοιχτό (1993 και 1996) και άλλους δύο στον κλειστό στίβο.
Τα ατομικά της ρεκόρ στον ανοιχτό ήταν στα 6,50μ. από τα «Παπαφλέσσεια» στην Καλαμάτα το 1997 και στον κλειστό στίβο στα 6,34μ. από το πανελλήνιο πρωτάθλημα της ίδιας χρονιάς.
Το 1997 σε αγώνες στην Καλλιθέα υπέστη ρήξη αχίλλειου τένοντα, κλείνοντας πρόωρα την καριέρα της σε ηλικία 25 ετών.
Σπούδασε στο ΤΕΦΑΑ του ΕΚΠΑ και εργαζόταν στο 1ο ΚΔΑΠ Καματερού.
- Μανώλης Λιδάκης: 26 Φεβρουαρίου 2025
Ένας από τους πιο αιφνίδιους θανάτους της χρονιάς ήταν εκείνος του Μανώλη Λιδάκη στις 26 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 65 ετών.
Ο Μανώλης Λιδάκης το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες από το συγγενικό του περιβάλλον, ο γνωστός τραγουδιστής έφυγε από τη ζωή μετά από ανακοπή.
Ο Μανώλης Λιδάκης γεννήθηκε το 1960 στο Ηράκλειο Κρήτης και ασχολήθηκε με τη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Σε ηλικία εννέα ετών ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές στην κιθάρα, τα πνευστά και τη θεωρία της μουσικής. Από το 1970 έως το 1977 συμμετείχε στις φιλαρμονικές του Ηρακλείου, παίζοντας ευφώνιο και τρομπέτα.
Το 1982 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου έλαβε μέρος στην τηλεοπτική εκπομπή «Να η Ευκαιρία» και υπέγραψε το πρώτο του δισκογραφικό συμβόλαιο. Από τότε ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στο τραγούδι, αν και ήδη είχε εμφανιστεί σε μικρά μουσικά στέκια, ταβέρνες και μπουάτ, τόσο στην Κρήτη όσο και στην Αθήνα, αλλά και στις Σέρρες μαζί με τον αδερφό του.
Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος, ξεκίνησε να τραγουδά σε ένα μικρό μαγαζί στην Κρήτη κατόπιν παράκλησης των ιδιοκτητών. Παρότι αρχικά είχε σκοπό να τραγουδήσει για λίγες μέρες, η συνεργασία παρατάθηκε, καθώς του προσφέρθηκαν υψηλότερες αμοιβές. Αυτή η αλυσίδα γεγονότων τον οδήγησε στην Αθήνα, όπου υπέγραψε συμβόλαιο με τη Minos και εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή, παρουσία του Λευτέρη Παπαδόπουλου και του Γιώργου Κατσαρού.
Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, Μετά Από Σένα, σε μουσική του Γιώργου Κατσαρού, ενώ συμμετείχε επίσης στο άλμπουμ Μίλα Μου Απλά με την Ελένη Δήμου και τον Γιάννη Πάριο, καθώς και στο Ρεπορτάζ του Γιάννη Μαρκόπουλου μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα.
Το 1988 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Sony Music, γεγονός που συνέβαλε στην αύξηση της δημοτικότητάς του, ειδικά με την κυκλοφορία του δίσκου Ούτε Που Ρώτησα το 1990.
Στη συνέχεια, ακολούθησε μια σειρά από επιτυχημένες συνεργασίες και δισκογραφικές δουλειές, που τον καθιέρωσαν ως έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού. Παράλληλα, ασχολήθηκε και με την κρητική μουσική, διασκευάζοντας παλιά ριζίτικα και άλλα παραδοσιακά τραγούδια, όπως στον δίσκο Κόκκινο Ακρογιάλι.
- Αλέξης Κούγιας: 28 Φεβρουαρίου 2025
Ανήμερα της τραγικής επετείου της τραγωδίας στα Τέμπη, ο Αλέξης Κούγιας φεύγει από τη ζωή.
ε ηλικία 74 ετών έφυγε από τη ζωή ο δικηγόρος και ποινικολόγος Αλέξης Κούγιας, ο οποίος νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου των Αθηνών.
Ο Αλέξης Κούγιας είχε γνωστοποιήσει ότι έδινε πολυετή μάχη με τον καρκίνο. Στις 24 Φεβρουαρίου τα παιδιά του είχαν επιβεβαιώσει με ανάρτησή τους πως η κατάσταση υγείας του πατέρα τους ήταν κρίσιμη.
Γεννημένος στην Πετρούπολη το 1951, σπούδασε νομικά αρχικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου και αποφοίτησε.
Συνολικά, στα 50 χρόνια της καριέρας του, συμμετείχε σε περισσότερες από 25.000 δίκες.
Διαβάστε επίσης
Παράλληλα με τη δικηγορία ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό, παίζοντας αρχικά ποδόσφαιρο σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Το 1997 και το 2004 διετέλεσε πρόεδρος της ΑΕΚ για μικρά χρονικά διαστήματα, ενώ κατά καιρούς είχε αναλάβει πρόεδρος του ΠΑΣ Κορίνθου, του Αρη Πετρούπολης, του ΓΑΣ Βέροιας, του ΠΑΣ Γιάννινα, του ΑΣ Λαμίας, της Παναχαϊκής, και για ένα μικρό χρονικό διάστημα του Ιωνικού Νίκαιας, αλλά και του ΑΟ Αιγάλεω. Διετέλεσε νομικός σύμβουλος και αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός Πειραιώς για έξι μήνες, ενώ από το 2022 ήταν πρόεδρος του ΠΑΣ Κορίνθου.
Για πρώτη φορά παντρεύτηκε σε ηλικία 32 ετών, ωστόσο λίγους μήνες μετά έχασε τη σύζυγό του σε τροχαίο δυστύχημα. Νυμφεύτηκε ξανά στις 24 Ιανουαρίου 2001 την Εύη Βατίδου με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά, τον Χρήστο και τη Μάιρα.
- Ράνια Ιωαννίδου: 07 Μαρτίου 2025
Στις 07 Μαρτίου, η Ράνια Ιωαννίδου, γνωστή μέσα από τους ρόλους της σε τεράστιες τηλεοπτικές επιτυχίες όπως «Δύο Ξένοι» και το «Καφέ της Χαράς», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.
Η Ράνια Ιωαννίδου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή Μιχάλη Κουνελάκη. Ξεκίνησε την πορεία της ως ηθοποιός το 1959 κάνοντας το ντεμπούτο της στην κινηματογραφική ταινία Γαμήλιες περιπέτειες με έναν μικρό ρόλο δίπλα στον Ντίνο Ηλιόπουλο. Το 1961 έπαιξε στις ταινίες Η Αλίκη στο ναυτικό και Το νησί των πειρασμών.
Τη σεζόν 1997-1998 έπαιξε σε δύο τηλεοπτικές σειρές. Από τη μία πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Το χρήμα στο λαιμό σας στην ΕΤ1, ενώ από την άλλη ξεκίνησε να εμφανίζεται στην κωμική σειρά του Mega Channel Δύο ξένοι. Στη δεύτερη σειρά έπαιξε έναν από τους πιο γνωστούς της τηλεοπτικούς ρόλους, αυτόν της αδιάκριτης γειτόνισσας του καθηγητή Μαρκορά, Μαριάνθης Μαντούνα από το 1997 μέχρι το 1999.
Το 2003 ξεκίνησε να ερμηνεύει τον πιο γνωστό ρόλο στην καριέρα της, αυτόν της αδιάκριτης παπαδιάς Μαρίκας στο τηλεοπτικό χωρίο Κολοκοτρωνίτσι της κωμικής σειράς του ANT1 Το καφέ της Χαράς. Εμφανίστηκε στη σειρά από το πρώτο επεισόδιο το 2003 μέχρι και το 88ο το 2006, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στους τρεις πρώτους κύκλους της σειράς.
0 ΣΧΟΛΙΑ