ΑΡΧΙΚΗ LIFESTYLE

Η μοναδική συνέντευξη του Θανάση Βέγγου: «Η μεγαλύτερη πίκρα μου ήταν όταν…»

Η μοναδική συνέντευξη του Θανάση Βέγγου: «Η μεγαλύτερη πίκρα μου ήταν όταν…»
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Ο Θανάσης Βέγγος έδινε πολύ σπάνια συνεντεύξεις και έτσι δεν είναι τυχαίο που η μοναδική συνέντευξη του ηθοποιού που κυκλοφορεί διαδικτυακά είναι από το 1970! Ο αείμνηστος καλλιτέχνης είχε μιλήσει για τη δουλειά του, ενώ είχε αποκαλύψει και ποια ήταν η μεγαλύτερη πίκρα του.

Η εν λόγω συνέντευξη είχε δοθεί πριν 53 χρόνια για το περιοδικό Ψυχαγωγία, και ανάμεσα σε άλλα ο Βέγγος αναφερόταν και σε σχέδια που ποτέ δεν έγιναν ταινίες. Με την ευκαιρία, δείτε το πραγματικό όνομα του ηθοποιού.

— Έχουν μια υπεροχή οι ταινίες σας…

Δεν μπορώ να το δεχτώ εγώ αυτό, καλέ μου φίλε. Μπορεί να το πιστεύετε εσείς, μπορεί να με αγκάλιασαν οι κριτικοί, αλλά αυτό είναι άγχος για μένα. Να μην τους προδώσω. Κάθε φορά πρέπει να είμαι καλύτερος.

— Πού αποδίδετε εσείς ότι σας ξεχώρισε η κριτική;

Στην εταιρεία μου. Είχα πολύ μεράκι για τις ταινίες, τις έκανα όπως εγώ τις ήθελα.

— Η εταιρεία σας όμως έκλεισε με τέσσερα εκατομμύρια δραχμές χρέος…

Αυτήν τη στιγμή είμαι πάλι ένας ηθοποιός. Όταν έφτιαξα την εταιρεία δεν το έκανα για να κερδίσω, μα για να σταθώ σαν καλλιτέχνης.

Τώρα πρέπει να σταθώ σαν καλλιτέχνης και να βγάλω και τα χρέη μου. Μου τα πήραν όλα. Ένα τηλέφωνο μου ‘μεινε απ’ αυτή την ιστορία.

— Τι θα γίνει λοιπόν με τον Βέγγο τώρα;

Ό,τι και να γίνει κι οκτώ εκατομμύρια χρέος να μπω, δεν θα κάνω καμιά παραχώρηση. Πώς θα τα καταφέρω; Βρήκα τον συνεργάτη μου, τον Ντίνο Κατσουρίδη, που από δω και πέρα θα είναι παραγωγός και σκηνοθέτης μου.

— Ποια ταινία οραματίζεστε να γυρίσετε;

Εγώ γυρίζω κωμωδίες. Αυτή η λέξη είναι για πολύ ψηλών στόχων έργα. Έχω πάντως δύο θέματα δικά μου στο συρτάρι και θα τα γυρίσω, όταν θα έχω πάλι την ευκαιρία. Δεν πρόλαβα.

Το ένα είναι σάτιρα των γουέστερν και έχει τον τίτλο Βίβα λας Βέγγος (σ.σ. αμάν, τι χάσαμε!), ενώ το άλλο έχει τίτλο Καλοί μου Άνθρωποι, Το Παιδί. Αυτό δεν είναι κωμωδία. Είμαι εγώ κι ένα παιδί.

Ένας φουκαράς, άτυχος, ξέμπαρκος από δουλειά, βρίσκει ένα παιδί, το περιμαζεύει και το μεγαλώνει μόνος του. Κι ενώ είναι άτυχος, από ‘κείνη τη στιγμή και πέρα όλα του πάνε καλά (σ.σ. αναφορά στο Χαμίνι του Τσάρλι Τσάπλιν, το οποίο ο Βέγγος, σίγουρα, θα το ανέτρεπε).

— Απ’ όλα αυτά τα χρόνια που είστε στον κινηματογράφο πότε είχατε τις μεγαλύτερες χαρές και πότε τις μεγαλύτερες λύπες;

Η μεγαλύτερη χαρά ήταν όταν άνοιξα το γραφείο μου κι η μεγαλύτερη πίκρα τώρα, που αναγκάστηκα να το κλείσω. 

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου