ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ! Η καραμέλα του εγκληματία!
Του Δήμου Χλωπτσιούδη
Σε μια κοινωνία που ολοταχώς χάνει βασικά πολιτικά κι αστικά δικαιώματα, σε μια κοινωνία που απειλούνται δικαιώματα στην περιουσία, στην τροφή, όταν απειλείται η σωματική ακεραιότητα ενός διαμαρτυρόμενου πολίτη, η προάσπιση του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια ενός κρατουμένου, έχει το δικό του συμβολικό δείκτη. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πώς όλα τα δικαιώματα κατακτήθηκαν με αγώνες αιματηρούς. Και στην ακροδεξιά επίθεση που δέχονται σήμερα, μόνο με αγώνες θα διατηρηθούν.
Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η αποστροφή του Πρωθυπουργού για το Νίκο Ρωμανό στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον Προϋπολογισμό. Άλλωστε, ενοχλείται που ένας άνδρα τόλμησε να υψώσει ανάστημα με κίνδυνο της ζωής του για τα δικαιώματά του και την προστασία των συγκρατουμένων του…
Ο Νίκος Ρωμανός και οι συγκρατούμενοί του είναι η τελευταία επίθεση που βλέπει εναντίον του ο Σαμαράς. Και πώς να την αντέξει εκείνος που δεν ανέχεται την καταψήφιση και την άρνηση των περιθωριοποιημένων πολιτικά πολιτών που δεν τους δίνει σημασία επί τόσα έτη και τους κοροϊδεύει, όταν δεν αντέχει τις απόψεις του βουλευτών του που τους αγκίστρωνε με απειλές διαγραφών, νομοσχέδια του ενός άρθρου και δεκάδες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου ενάντια στο Σύνταγμα, όταν δεν αντέχει την οποιαδήποτε κριτική από την αντιπολίτευση; Τώρα βγαίνει κι ένα καταδικασμένος, να τον ρεζιλεύει στην υφήλιο…
Είναι καταδικασμένος για ένοπλη ληστεία… Ναι είναι. Αλλά αυτό δε μειώνει τα δικαιώματά του. Δικαιώματα ακριβώς για τους καταδικασμένους. Από τα λίγα στοιχεία που επιτρέπουν τη χρήση του όρου «σωφρονισμός» και κοινωνικής ενσωμάτωσης…
VIRAL
Η ακροδεξιά όμως κυβέρνηση απέδειξε ότι νιώθει απέχθεια για τα δικαιώματα. Τα καταπατά εδώ και χρόνια απέναντι σε όλους τους πολίτες, δε σέβεται την εκλογική ετυμηγορία, καταδικάζει τους πολίτες σε μόνιμη πενία, δε σέβεται το δικαίωμα αντίδρασης, δεν εισακούει εκκλήσεις αλλαγής της πολιτικής της. Δε σέβεται δικαιώματα προσφύγων που τους φυλακίζει και τους βασανίζει, δε σέβεται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, που πολλάκις καταπάτησε και καταδικάστηκε από διεθνή δικαστήρια και διεθνείς οργανισμούς χωρίς να ντρέπεται και να αισθάνεται πιεσμένη. Αντίθετα τα πρόστιμα, τα πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες κι όχι οι Υπουργοί που συνειδητά τα καταπατούν…
Τώρα πλέον η κυβέρνηση αισθάνεται εκτεθειμένη από έναν απεργό πείνας που δε θέλει να υποκύψει πολιτικά στο σύστημα και για αυτό τον εκδικείται… Από δεκαετίες έχει ξεχαστεί ο Βολταίρος, ο Μπεκαρία και ο Ουγκό… Έφεραν την Ελληνική Δικαιοσύνη σε επίπεδα προεπαναστατικής Γαλλίας, εκδικητική, με νοσοκομεία θανάτου, χωρίς ουσιαστικό σωφρονισμό. Αλλά μόνο για λίγους… Όχι, βέβαια, για όλες τις κατηγορίες αφού οι μεγαλέμποροι απελευθερώνονται νωρίτερα από την ποινή τους, αφού οι καταχραστές του Δημοσίου αποφυλακίζονται ταχύτατα, αφού αμνηστεύονται τα «λευκά κολάρα» και οι διεφθαρμένοι πολιτικοί που σπάνια φτάνουν οι υποθέσεις τους σε δικαστήρια (χωρίς να ξεχνάσμενα τις απαλλαγές του Τσοχατζόπουλου και την ταυτόχρονη καταδίκη όσων των δωροδόκησαν, και στο μέλλον θα δούμε τη δίκη του -φερόμενου- δωροδόκου του Μιχελάκη, αλλά όχι του ίδιου του πολιτικού).
Δεν πτοούνται από την πιθανότητα θανάτου. Δεν αμφιβάλλουμε ότι κάποιοι στην κυβέρνηση τον επιδιώκουν. Επενδύουν στην “αποφασιστικότητα” και στη “νομιμότητα”, ευελπιστώντας σε νέα επεισόδια. Επεισόδια αναμενόμενα, όπως του Σαββάτου, επεισόδια στα οποία προσέβλεπε η κυβέρνηση με την προκλητική της στάση, με τις χουντικές αποφάσεις του Αττικάρχη, που προέβλεπε η Βούλτεψη προαναγγέλλοντάς τις, και συνδέονταν με την κοινωνική οργή και την κοινωνική ένταση των τελευταίων ετών (χωρίς να ξεχνάμε τη στάση των αστυνομικών αρχών και την προπαγάνδα των μίντια)…
Η κυβέρνηση θέλει συγκρούσεις ώστε να συντηρητικοποιηθούν ακόμη περισσότερο οι πολίτες κατηγορώντας το ΣΥΡΙΖΑ, αδιαφορώντας όμως για την ουσία και των δικαιωμάτων και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής. Και είναι πράγματι λυπηρό ότι την ίδια λογική ακολουθούν και πολιτικοί που εμφανίζονταν με το πρόσημο του προοδευτικού (πχ Μπουτάρης) αρνούμενος την υπεράσπιση αυτών των ελάχιστων δικαιωμάτων. Η αμφισβήτηση όμως των δικαιωμάτων των κρατουμένων όχι μόνο απειλεί την κοινωνία μας, αλλά αποτελεί μία στοχευμένα ρατσιστική αντιμετώπιση, που δεν συνάδει με την επιθυμία για κοινωνική ενσωμάτωση του μέλλοντος αποφυλακισμένου.
Σε μια κοινωνία που ολοταχώς χάνει βασικά πολιτικά κι αστικά δικαιώματα, σε μια κοινωνία που απειλούνται δικαιώματα στην περιουσία, στην τροφή, όταν απειλείται η σωματική ακεραιότητα ενός διαμαρτυρόμενου πολίτη, η προάσπιση του δικαιώματος στην αξιοπρέπεια ενός κρατουμένου, έχει το δικό του συμβολικό δείκτη. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πώς όλα τα δικαιώματα κατακτήθηκαν με αγώνες αιματηρούς. Και στην ακροδεξιά επίθεση που δέχονται σήμερα, μόνο με αγώνες θα διατηρηθούν.
redwire.gr
0 ΣΧΟΛΙΑ