Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Μοναδικές φωτογραφίες: Οι μυστηριώδεις και γοητευτικές στοές της Αθήνας!

13 Απριλίου 2017 10:10
Μοναδικές φωτογραφίες: Οι μυστηριώδεις και γοητευτικές στοές της Αθήνας!

Ο Γιάννης Καλύβας τριγυρνά στην πόλη και φωτογραφίζει τις στοές της!

Μια μέρα παρεξηγημένη; Μια μέρα ίδια με τις άλλες; Το σίγουρο πάντως είναι ότι αυτή η μέρα χρειάζεται έναν Image Maker!

Εντάξει καταλάβατε ότι δεν τρέφω και την καλύτερη γνώμη για τις Δευτέρες, ίσως να φταίει το πρωινό ξύπνημα μετά από την Κυριακάτικη ανεμελιά, ίσως ότι πρέπει να γυρίσω στην μονοτονία της εβδομάδας.

Γι' αυτούς - και άλλους πολλούς λόγους - αποφάσισα να κάνω κάτι διαφορετικό σήμερα, αντί να την κακολογώ να της δώσω μια ευκαιρία και για να είναι δίκαιη αυτή η ευκαιρία έπρεπε να την συνδυάσω με πράγματα που αγαπώ να κάνω έτσι πήρα το ποδήλατο μου, την φωτογραφική μου και βγήκα στους δρόμους την Αθήνας.

Οι άνθρωποι δεν μου φάνηκαν πολύ διαφορετικοί από άλλες ημέρες, ίσως λίγο πιο σκεφτικοί, πιο βαριεστημένοι. «Τσαγκαροδευτέρα».

Σκέφτηκα και αμέσως κατάλαβα ότι έβαζα από την πρώτη φωτογραφία ταμπέλα στην ημέρα που ήθελα να της δώσω μια δεύτερη ευκαιρία.

Με το ποδήλατο μου βρέθηκα γρήγορα σε κάποιες γωνιές - γειτονιές της Αθήνας που έχουν ξεχαστεί από τους πολλούς, λίγο καταθλιπτικές, λίγο βρόμικες, λίγο περιθωριακές, underground που λέμε εδώ στην Ελλάδα.

Έκανα μια στάση και τις χάζεψα λίγο, είδα εικόνες ξεθωριασμένες, από τότε που αυτές οι γειτονίες έσφυζαν από ζωή, από τότε που γι' αυτές τις γειτονιές μια Δευτέρα ήταν η αρχή μια εβδομάδας και η Κυριακή ήταν μια μικρή εβδομαδιάτικη γιορτή.

Νοστάλγησα για μια στιγμή τον παλιό ήχο του τραμ - που δεν τον έχω ακούσει - αλλά οι μνήμες μου, άγνωστο πως, κάπου τον έχουν κρυμμένο και τον ξεθάβουν όποτε χρειάζεται έτσι για να μου θυμίζει ότι κάποτε, όχι πολύ παλιά, εδώ στους ίδιους δρόμους υπήρχε και άνθιζε μια άλλη ζωή.

Συνέχισα να διασχίζω την πόλη φωτογράφιζα ότι με έκανε να αισθανθώ κάτι και όχι ότι θα ήταν μια ¨ωραία¨ φωτογραφία.

Ποδηλατώντας μέσα στα στενά της, μέσα στην καρδία της και σχεδόν χαμένος μέσα στην ομίχλη της κατάλαβα ότι οι περισσότερες φωτογραφίες μου αφορούσαν τις στοές της!

Τις χάζεψα λίγο μέσα από την οθόνη της μηχανής μου, κάπου ένιωσα να σφίγγεται η καρδία μου.

Είναι αρκετά παράξενο που η Αθήνα είναι γεμάτη από στοές κάθε λογής, μικρές, μεγάλες, ημικυκλικές, αδιέξοδες!

Κάποιες - οι περισσότερες - από αυτές είναι ξεχασμένες, από τους ανθρώπους, από τον χρόνο, μοιάζουν σαν να κρύβουν κάτι μαγικό και μυστήριο μέσα τους, μια νεράιδα, ένα μυστικό!!

Κάποτε αυτές οι ξεχασμένες στοές περίμεναν μια Δευτέρα για να τους ξαναδώσει ζωή, να γεμίσουν από φωνές και φως, τώρα περνούν οι Δευτέρες, περνούν οι ανθρώποι και κανείς δεν τους ρίχνει μια ματιά, λησμονημένες.

Τις φωτογράφισα, έβαλα για λίγα δεύτερα μέσα τους φως, ενέργεια.

Ίσως τελικά - αναρωτιέμαι - οι Δευτέρες να μην είναι τόσο άσχημες, κάποιοι τις περιμένουν χρόνια να έρθουν!

 

Best of

Ροή ειδήσεων

Top